Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2009

Όλες οι ώρες δεν είναι ίδιες...

Έχω ξαναγράψει σχετικά με τη χρήση γαντιών....Μαζί με τη μελισσοκομική μάσκα αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο ένδυσης για μελισσοκομικές επισκέψεις, υπάρχει πάντοτε ένα ζευγάρι δερμάτινα γάντια ώστε να αποφεύγω ανόητα τσιμπήματα..
συνήθως μετά την κάθε επίσκεψη στα μελίσσια ανακαλύπτω στις πτυχώσεις της φόρμας μερικές θυμωμένες μέλισσες που προσπαθούν να με τσιμπήσουν αλλά το μόνο που κατορθώνουν είναι να απολέσουν το κεντρί και συνάμα και τη ζωή τους , μια -δυο φορές τσιμπήθηκα μέσα από τη μάσκα καθότι είχε τρυπήσει από κάποιο κλαδί ή είχε κάνει τρυπούλες από αιωρούμενη καύσιμη ύλη του καπνιστηριού!(Ας όψονται τα καταστήματα μελισσοκομικών ειδών που δεν αξιόθηκαν να φέρουν καμία σοβαρή μάσκα με άκαυστη σίτα)

όμως δεν αντιδρούν πάντα επιθετικά οι μέλισσες γιατί εντάξει ένας αφεσμός είναι ήρεμος και σπάνια οι μέλισσες του επιτίθενται , στον τρύγο όπως και να έχει... θα τσιμπηθείς!Κάθε επίσκεψη διαφέρει αλλά πρέπει να θυμόμαστε πως οι μέλισσες είναι μέλισσες και σε καμία περίπτωση η αγάπη και εξοικείωση που νιώθουμε δεν επιτρέπεται να μας παρασύρουν να ξεχνάμε τα μέτρα προστασίας εξάλλου οι μέλισσες δεν ξεχνούν ποτέ το κεντρί τους!

και επειδή : όλες οι ώρες δεν είναι ίδιες...Η σωστή προσέγγιση με κατάλληλη ενδυμασία περιορίζει ή αποτρέπει χαζά τσιμπήματα।
Έχει τύχει να δεχθώ 18-19 τσιμπήματα στο σώμα χωρίς κανένα πρόβλημα αφού η ενδυμασία δεν επιτρέπει να εισαχθεί όλο το δηλητήριο αλλά τα χειρότερα τσιμπήματα είναι στα χέρια καθότι δυσκολεύουν τη δουλειά μου, προχθές εντόπισα τη μέλισσα που βλέπετε να προσπαθεί να καρφώσει το κεντρί της στο γάντι(μάταια)...

5 σχόλια:

b. kalamiotis είπε...

οσο και να αγαπάμε την μέλισσα τα μέτρα σφαλείας πρέπει να λαμβάνονται πάντα

markos aliprantis είπε...

Πραγματικά ζηλεύω μερικούς που βλέπω σε βίντεο ή φωτό να τρυγάνε χωρίς μάσκα και γάντια.Ίσως να είναι ο τόπος και η φυλή των μελισσιών.Πάντως έχω δεί συνάδελφο με πάνω από 1000 μελίσσια που στα μέρη του τρύγά χωρίς προστατευτικά και ήρθε εδώ ψιλοκοροϊδεύοντας με και τον έκαναν κόσκινο οι μέλισσες.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ είπε...

Σε προηγούμενη ανάρτηση είχα ξαναγράψει για τη σωστή μελισσοκομική ένδυση και πως προσωπικά προσπαθώ να προσέχω , Μάρκο είναι σα να βλέπω μέσα απο την ιστορία που αναφέρεις τον πατέρα μου και τον αδελφό μου που πάνε στα μελίσσια πάντα με γυμνά χέρια και ενίοτε χωρίς μάσκα -λες και μαζεύουν αβγά απ΄το κοτέτσι-και όταν τους μιλάς για μέτρα ασφαλείας όπως σωστά λέει ο Βασίλης ,κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν... όμως όπως έγραψα στο post όλες οι ώρες δεν είναι ίδιες!

trikalinos είπε...

Παιδιά με όλα αυτά τα σύνεργα πάνω μου το καλοκαίρι με την ζέστη,εγώ προσωπικά δεν θα γινόμουν ποτέ μελισσοκόμος.Βερμούδα,κοντομάνικο και καπελάκι τζόκευ για τον ήλιο,τίποτα άλλο.
Μάρκο ίσως η φυλή είναι επιθετική,τα ίδια μου έλεγε και ο φίλος ο Μιχάλης από τη Σάμο.

markos aliprantis είπε...

Τρικαλινέ δεν είναι θέμα φυλής μια και εδώ κάτω αν ανοίξεις οποιαδήποτε κυψέλη θα βρείς όλες τις φυλές του Ισραήλ.Πιστεύω είναι προσαρμοστικότητα στις τοπικές συνθήκες.Πρίν χρόνια αγόρασα για τον λόγο αυτόν μάνες από Χαλκιδική.Το αποτέλεσμα ήταν παραπάνω από τις μισές να φάνε τα μελίσσια οι σφήγγες(δεν έβγαζαν φρουρούς στην σανίδα) και όσες έμεινα έγιναν πιό επιθετικές από τις ντόπιες.