Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2009

Περασμένα μεγαλεία...

Δεν υπάρχει χειρότερο θέαμα στη μελισσοκομία από την εγκατάλειψη μελισσοκομείων και την παραμέληση μέχρι αφανισμού των κυψελών και των πλαισίων.Έπειτα από την εντατική ενασχόληση μου με τα μελίσσια , ασχολούμαι και εντοπίζω οτιδήποτε έχει σχέση με τη μέλισσα και μπορώ να το αντιληφθώ ,πράγμα που πιστεύω πως συμβαίνει σε όλους τους ανήσυχους μελισσοκόμους.Όταν δω ένα ωραίο μελισσοκομείο ή κάποια οργανωμένη αποθήκευση κυψελών-μηχανημάτων αυθόρμητα χαίρομαι γιατί βλέπω να πραγματώνεται με σεβασμό η συμπεριφορά του ανθρώπου προς την κοινωνία των μελισσών...
Αντίθετα έχω διαπιστώσει αρκετά μελισσοκομεία παρατημένα μέχρις εσχάτων και δε μπορώ να το περιγράψω ακριβώς αλλά να: με πιάνει μια θλίψη και τα ερωτήματα για τα αίτια της εγκατάλειψης κατατρώνε τη σκέψη μου , περισσότερο από όσο τρώει ο κηρόσκωρος με απληστία τα κεριά των κυψελών.
Πρόσφατα πέρασα από ένα γειτονικό χωριό όπου ζούσε ο κυρ-Νίκος ένας από τους μεγαλύτερους και καλύτερους μελισσοκόμους που γνώριζα από παιδί , πέρασα κοντά από το σπίτι του και αντίκρισα στοιβαγμένες μερικές κυψέλες.Έμαθα πως ήταν ό,τι απόμεινε και πως τις μάζεψε κάποιος συγγενής....ο μπαρμπα-Νίκος είναι πλέον στην Αθήνα στα παιδιά για να τον προσέξουν, πλησίασα τις κυψέλες και άνοιξα καναδυό καπάκια:Χαμός! απομεινάρια από το φάγωμα του κηρόσκωρου...

Δεν υπάρχουν σχόλια: