Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Περι καπνού ο λόγος....

Η επίσκεψη στα μελίσσια από την πιο σύντομη επιθεώρηση , μέχρι την πλέον πολύλεπτη παραμονή κατά τον τρύγο ή την αναδιάταξη των πλαισίων , καθιστά τη χρήση καπνού απαραίτητη...
γεμίζουμε το δοχείο του καπνιστηρίου ανάλογα με τον αριθμό μελισσιών αλλά και τον απαιτούμενο χρόνο εργασίας σύμφωνα πάντα με το ρυθμό που δουλεύουμε...

Η εκπνοή του καπνού αδρανοποιεί τις φερομόνες συναγερμού των μελισσών και το αμυντικό σύστημα τους , τίθεται εκτός λειτουργίας για χρονικό διάστημα κατά το οποίο μπορούμε να επεμβαίνουμε στο μελίσσι με ευκολία...
Δεν υπάρχει λόγος να μην χρησιμοποιούμε καπνό γιατί τότε καταπονούμε και τις μέλισσες αλλά και τον εαυτό μας και ας μην αψηφούμε το βαθμό επικινδυνότητας που επιφέρει η έλλλειψη καπνού!
Κατά καιρούς ακούω κάποιους φίλους να επιμένουν πως δεν πρέπει να καπνίζουμε τα μελίσσια γιατί :από τα ρούχα και τα εργαλεία του μελισσοκόμου που μεταφέρεται η έντονη μυρωδιά στο αυτοκίνητο και στο σπίτι ...υπάρχει πρόβλημα και στο τρυγημένο μέλι....



Είναι λογικό πως η καύσιμη ύλη αποδίδει ανάλογη ένταση καπνού και οσμής...
Τα μη τοξικά υλικά που χρησιμοποιούμε ,είναι ποικίλα: ξερά φύλλα , φρύγανα , πριονίδι ,πευκοβελόνες , ίσκες , χαρτόνια ,σαθρά ξύλα και γενικά κάθετί στεγνό φυσικό υλικό που θα καίγεται ατελώς και θα δίδει καπνό σε βαθμό που αποσυντονίζει τις μέλισσες χωρίς να τους προξενεί ενόχληση!

Η χρήση του καπνιστηριού ακούγεται απλή υπόθεση αλλά δεν είναι...Πρέπει να προσέχουμε το άναμα του ,το χειρισμό του ώστε να μη μας προκαλέσει εγκαύματα και φυσικά το σβήσιμο του ειδικά τους θερινούς μήνες γιαυτό και είναι προτιμότερο να το διατηρούμε σε όρθια θέση π.χ. σε μια άδεια κυψέλη και να το σβήσουμε μακριά από το μελισσοκομείο ή το ύπαιθρο





ο εικονιζόμενος τύπος πνευματικού καπνιστηριού με πλέγμα , αποτρέπει πιθανά εγκαύματα!
Άν χρησιμοποιήσουμε τον καπνό με τον απαιτούμενο τρόπο , τότε δεν τίθεται θέμα δυσφορίας από την χρήση του




Αρκεί να ξεκαθαρίσουμε πως κάθε υλικό καύσης , διαφέρει λόγω σύστασης....
Για παράδειγμα οι πευκοβελόνες αποφέρουν έντονο καπνό αλλά και ιδιαίτερα έντονη μυρωδιά , εξαιτίας της ρητίνης που περιέχεται σε μεγάλη ποσότητα...Η ίσκα μυρίζει ελάχιστα ενώ τα σαθρά ξύλα σχεδόν καθόλου!







επομένως δεν χρειάζεται να απορίψουμε τη χρήση του καπνού αλλά να αναζητήσουμε καύσιμες ύλες που δεν αφήνουν έντονες οσμές...









Σίγουρα η αναζήτηση τέτοιων υλικών , να είναι πιο δύσκολη απο την εύρεση πευκοβελόνων όμως είναι προτιμότερο να κουραστούμε λίγο παρά να επεμβαίνουμε στα μελίσσια γιατί τότε η συμπεριφορά τους ...θα είναι ανάλογη!!!















8 σχόλια:

ΛΥΤΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ είπε...

Σπύρο η ίσκα πόση ώρα αντέχει? Φέτος βρήκα σε μια μουριά ένα μεγάλο κομμάτι και το κράτησα. Όταν πάω στα μελισσια θα το δοκιμάσω...

Ανεστης Θ. Κετσετζιδης είπε...

Φίλοι
Χρησιμοποιώ πάντα πευκοβελόνες και σχεδόν πάντα προσθέτω φύλλα/βελόνες από άγριο κέδρο.Πέρα από την ωραία του μυρουδιά,κάνει καλό και για τη βαρρώα.
Ισκα ποιό λέτε?
Καλό σας βράδυ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ είπε...

Χρήστο η ίσκα πρέπει να στεγνώσει τελείως για να καίγεται καλά , ένα συμπαγές κομμάτι στο μέγεθος σπιρτόκουτου πάνω από μισή χούφτα σαθρών ξύλων άποφέρει καπνό για 20-25 λεπτά!

ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ είπε...

Ανέστη η χρήση πευκοβελόνων είναι εφικτή κυρίως για τον έντονο καπνό και εξαιτίας της σχετικά εφικτής εύρεσης των.Τα δύο αρνητικά είναι η σχετικά γρήγορη καύση και κατά τον τρύγο η ενδεχόμενη προσθήκη οσμής στο μέλι εξαιτίας της δυνατής μυρωδιάς του καπνού.Όσο για τον κέδρο , θα συμφωνήσω απόλυτα και θα προσθέσω πως και άλλα φυτά βοηθούν όπως η ακονιζιά και το θυμάρι.Η ίσκα είναι ένας μύκητας που αναπτύσεται εξωτερικά του κορμού των δένδρων εξωτερικά θυμίζει μανιτάρικαι το περίβλημά της είναι σχετικά σκληρό ενώ απαιτείται στέγνωμα έπειτα από την αποκόλληση της.Η ίσκα όταν ξεραθεί αποκτά κάπως ξύλινη και εσωτερικά σπογγώδη υφή , μοιάζει κάπως με το φελλό.Τα παλιά χρόνια κόβανε κάθετα λεπτά κομάτια ίσκας και γεμίζανε τους αναπτήρες. (τα λεγόμενα τσακμάκια)

Ανεστης Θ. Κετσετζιδης είπε...

Σπύρο
ήσουν σαφέστατος.
Ευχαριστώ και καλημέρα απο Θεσσαλονίκη.

ΛΥΤΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ είπε...

Η ίσκα είναι πολύ καλή και για προσάναμμα σε τζάκι και σόμπες. Εγώ για το τζάκι την είχα Σπύρο. Μόλις ανάψει δεν σβήνει με τίποτα... Στο καπνιστήρι χρησιμοποιώ ξερή κοπριά αλόγου. Αν γεμίσω το καπνιστήρι αντέχει πάνω από 1,5 ώρα και ο καπνός είναι καλός και δεν μυρίζει. Πάντως θα δοκιμάσω και τον τρόπο σου...

Steve bee είπε...

Αγαπητοί μου φίλοι εγώ χρησημοοιώ για την έναρξη πευκοβελόνα (στεγνή)και κατόπιν προσθέτω τμήματα χλωρού κλαδιού, από κέδρο στα ορεινά και κυπαρίσσι στα πεδινά. Ο λόγος χρήση του χλωρού ειναι για να έχουμε κρύο καπνό που να μην ενοχλεί τις μέλισσες ούτε να τις καίει τα φτερά. Η μυρωδια στο μέλι οφείλετε στην αλόγηστη χρήση του καπνού, που πολλές φορές εκνευρίζει και τις μέλισσες.Λοιπόν καπνός κρύος πάντα, αλλά με φειδώ. Καλά και πολλά μέλια.

Επόπτης είπε...

όπως και ο σπύρος στεγνές πευκοβελόνες για προσάναμα καιχλωρό κέδρο ή κυπαρίσι για κύρια καύση.