Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2009

Το δηλητήριο της μέλισσας δεν είναι απλή υπόθεση...

Ένα ποτήρι κρασί ή ένα ποτήρι ξύδι ή τελος πάντων ένα ποτήρι κρασί που είναι ξίδι ,μπορεί να μας σώσει τη ζωή...Η αντίδραση του οργανισμού έπειτα από το τσίμπημα της μέλισσας διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο...Οι περισσότεροι άνθρωποι που χάνουν τη ζωή τους από τσίμπημα μέλισσας ή από κάποιο άλλο έντομο έπειτα από αλλεργικό σοκ , δυστυχώς δεν γνωρίζουν ότι είναι αλλεργικοί...

Οι μελισσοκόμοι αναγκαστικά δεν θα πρέπει να είναι αλλεργικοί στο τσίμπημα και εάν είναι ή εάν κάποια στιγμή γίνουν από κάποιο <<βρώμικο>> τσίμπημα , θα πρέπει να λάβουν ιατρική βοήθεια ώστε να ξεπεράσουν την αλλεργία...


ακόμη όμως και αν εμείς ή κάποιο μέλος της οικογενείας μας δεν έχει αλλεργικότητα , το βαλιτσάκι με φάρμακα πρώτων βοηθειών πρέπει να υπάρχει άμεσα στις οποιεσδήποτε εργασίες στα μελίσσια...
Ίσως αυτά που γράφω να φαίνονται γνωστά και απλά αλλά δυστυχώς είναι βασικά μέτρα πρόληψης τα οποία δυστυχώς κάποιοι συνάδελφοι δεν εφαρμόζουν...
Πρέπει να δούμε το ζήτημα σοβαρά γιατί η ασφάλεια της ζωής προέχει...
Έτυχε να γνωρίζω μελισσοκόμους που ξεκινούσαν για τα μελίσσια ρίχνοντας στο διπλανό κάθισμα του συνοδηγού μόνο τη μάσκα και θεωρούσαν πως η χρήση της αρκεί...








ψιλά γράμματα θα μου πείτε...Όχι βέβαια σαν αυτά που πρέπει όλοι να γνωρίζουμε!
Το να πάρουμε από μόνοι μας μια αγκαλιά φάρμακα που πιθάνον και να βλάπτουν δεν είναι λύση...Υπάρχουν πιο ειδικοί όπως ο εξειδηκευμένος ιατρός ή ο φαρμακοποιός που θα μας υποδείξουν τι πρέπει να έχουμε μαζί μας και ακόμη πως θα χορηγήσουμε όταν πρέπει τις πρώτες βοήθειες
ακόμη και το πλέον απλό καταπραυντικό έχει χώρο στο μελισσο-φαρμακείο και μακάρι να είναι το μόνο που θα βγαίνει από το βαλιτσάκι...






ο συνήθης τύπος φαρμάκων είναι κρέμα για εξωτερική χρήση στα σημεία τσιμπήματος και μια τέτοια αλοιφή θα περιορίσει το πρήξιμο...
εκτός από το μελισσοκομείο στο οποίο πρέπει να έχουμε πάντα τα φάρμακα , ένα δεύτερο σημείο είναι το αυτοκίνητο που μεταβαίνουμε στο μελισσοκομείο ή το φορτηγό που μεταφέρουμε τα μελίσσια...και όχι να τα ξεχνάμε όπως ξεχνάμε το δίχτυ μεταφοράς και τόσα άλλα...
(έχω δει μέρα μεσημέρι τριαξονικό φορτηγό με ανοιχτές τις πόρτες των μελισσιών να περνάει απο την πλατεία της Ελλοπίας και οι μέλισσες να είναι σύννεφο!φαντάζομαι πως ούτε τα μέτρα πρόληψης ατυχήματος αλλεργίας θα νοιάζανε τον οδηγό...)














η ύπαρξη ενέσιμων διαλυμάτων επιβάλλεται για άτομα που θα εμφανίσουν έντονα αλλεργικά συμπτώματα και επειδή ούτε εμείς ούτε οι ίδιοι πολλές φορές το γνωρίζουν καλό θα είναι να υπάρχουν...
Ο μελισοκόμος που δέχεται στο μελισσοκομείο άτομα μή εξοικοιωμένα που δεν γνωρίζουν από μελισσοκομία πρέπει να είναι προσεκτικός ώστε να αποφύγει αλλεργικά επεισόδια... Καλύτερα να αρνηθεί την επίσκεψη παρά να θέσει σε κίνδυνο τα άτομα.











Ο κάθε μελισσοκόμος δέχεται διαφορετικό αριθμό τσιμπημάτων , αυτό εξαρτάται από πολλούς : από το ντύσιμό του , από τον χειρισμό , από τη ράτσα μελισσιού από αρκετούς λόγους... αλλά πόσα τσιμπήματα μπορεί να αντέξει ο οργανισμός του;








σίγουρα το δηλητήριο της μέλισσας σε μικρή ποσότητα , ωφελεί τον οργανισμό αλλά τα πολλά τσίμπηματα μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή μας...












σημείωση: η συγκεκριμένη ανάρτηση δεν έγινε λόγω ασθενοφοβίας ούτε προσπαθώ να κινδυνολογώ .Το θέμα είναι αρκετά σοβαρό και δυστυχώς έχω βαρεθεί να διαβάζω ή να ακούω ανασκευασμένες επαναλήψεις θεμάτων για τη βαρρόα για τον εργάτη και για τόσα άλλα που αναμασώνται μόνο και μόνο για λαμβάνουν χώρο σε κάποιο περιοδικό ή συμπόσιο...
Επιτέλους θα πρέπει να ασχολούμαστε με θέματα που πρέπει αλλά δε γνωρίζουμε στον απαιτούμενο βαθμό...

9 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Σωστος φιλε..

İlhami Uyar είπε...

Dear Constantin Spyridon,thank you nice and usefull sharing,best wishes.

beelovers είπε...

κωστακη η πράσινη αλοιφούλα είναι λάφυρο απο τον ΕΣ? καλησπέρα

ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ είπε...

Xα χα όντως αποτελεί ενθύμιο έπειτα από επίθεση εντόμων! και μάλιστα στο Χαιδάρι...στον Έβρο την γλύτωσα!

markos aliprantis είπε...

Κώστα που εξαφανίστηκες μετά;

ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ είπε...

Φίλε Μάρκο περίμενα με ανυπομονησία να γίνει το φεστιβάλ αλλά δυστυχώς ένα μοιραίο πρόβλημα υγείας της γιαγιάς μου δεν μου επέτρεψε να έχω την παρουσία που ήθελα.Πάλι καλά που βρέθηκα για λίγο και είχα την τιμή να σας γνωρίσω και να μιλήσω μαζί σου ,με το Θεοδόση και τον Κώστα (corfubee)...

alex είπε...

Κώστα το κόκκινο κρασί είναι το αντίδοτο αν φας χαλασμένα σαλιγκάρια άρα ένα ποτηράκι με το φαγητό είναι απαραίτητο τώρα αν βοηθάει και στο τσίμπημα της μέλισσας πρέπει να πηγαίνουμε στις μέλισσες με ένα μπουκάλι κρασί βοηθάει και στις συνενώσεις βρέχεις τις μέλισσες αυτές μεθάνε γιατί και σε αυτές αρέσει το κρασί και αρχίζουν τις αγκαλιές μεταξύ τους μην το παρακάνουμε όμως γιατί αντί για μέλι θα βγάζουν υδρόμελο

ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ είπε...

Αλεξ το κρασί αποτελεί πρωτογενή βάση για το ξύδι... οπότε εάν δεν βρίσκουμε ξύδι= όξον , η κατάποση ενός ποτηριού κρασιού αν μη τι άλλο βοηθά ώστε να μην επεκταθεί η επίδραση του δηλητηρίου...Βεβαίως θα συμφωνήσω πως πρέπει να προσέξουμε γιατί άν το παρακάνουμε θα έχουμε δυσάρεστες συνέπειες!
ΥΓ. Δεν ξέρω γιατί αλλά μάλλον το επώνυμό μου αντικαθιστά ενίοτε το όνομά μου:) Κωνσταντής είναι το επίθετο! το όνομά μου είναι Σπύρος!!! πάντοτε το ονοματεπώνυμο μου μπέρδευε και κάθε 21 Μαίου δεχόμουν ευχές!!!

alex είπε...

Σπύρο συγνώμη για Σπύρο σε ήξερα και εγώ αλλά είδα τον Μάρκο που σε έλεγε Κώστα και νόμιζα ότι έκανα λάθος έχεις δίκιο το όνομα σου μας μπερδεύη λίγο.