Δευτέρα, 4 Ιανουαρίου 2010

2010...ευχές για τα μελίσσια...

Η καθιερωμένη πρώτη επίσκεψη του έτους ήταν υπέροχη.Παρότι η προηγούμενη επιθεώρηση είχε συντελεστεί πριν μία εβδομάδα , δεν άντεχα να μην επισκεπτώ τα μελισσάκια και να τους ευχηθώ από κοντά ...εξάλλου είχα να τα δω από...πέρυσι!
και όμως όσο σύντομο και αν είναι το χρονικό διάστημα μεταξύ των επιθεωρήσεων πάντα την επόμενη φορά όλο και κάτι καινούργιο θα αντικρύσεις...επί παραδείγματει η πρόπολη στα παραθύρια είναι πρόσφατη κατασκευή γιατί το κρύο ήρθε επιτέλους !

ήθελα να ελέγξω κατά πόσον λαμβάνουν το ζαχαροζύμαρο που είχα βάλει για προληπτικούς λόγους και ανασηκώνοντας τα κερόπανα..







διαπίστωσα πως σε ορισμένα τους άρεσε και το αποθήκευαν με λαχτάρα..





είχα αφήσει από την τελευταία θεραπεία για τη βαρρόα μερικά κομμάτια βετέξ εμποτισμένα σε θυμόλη και μολονότι η ουσία είχε εξατμιστεί σχεδόν τελείως , φαίνεται πως η παρουσία τους ενόχλησε τις μελισσούλες οπότε...




τα απομόνωσαν χτίζοντας με πρόπολη κυλινδρικά από τα πλαίσια μέχρι το κερόπανο







σπίτι τους είναι ό,τι θέλουν κάνουν , αφού δεν μπορούσαν να το πετάξουν έξω το έκλεισαν μέσα...






ο καιρός ήταν καλός με πολύ αέρα βέβαια αλλά και ήλιο ότι πρέπει για όσους φοβούνται όπως ο κυρ-Φάνης...










όταν το ζαχαροζύμαρο βρίσκεται στο ρετιρέ συνήθως δεν καταναλώνεται όπως συμβαίνει στις μονοκατοικίες...η απόσταση κάνει τις μέλισσες








να το σκέφτονται...










ο γόνος όπως είναι φυσιολογικό είναι λίγος αλλά συνάμα κανονικός για την εποχή










ο χειμώνας μάλλον δεν έχει αρχίσει οπότε οι βασίλισσες ωοτοκούν με προσοχή και ανάλογα τη δύναμη του μελισσιού












οι παραφυάδες είναι μια σταλιά μελισσάκια αλλά με λίγη φροντίδα θα πάρουν τα πάνω τους...είδομεν!












4 σχόλια:

Θεοδόσης Κατσαρός είπε...

Ο μεγαλύτερος εχθρός του μελισσιού είναι….
Ποιος είναι ???

markos aliprantis είπε...

Τα...κακά μάτια χαχαχαχα
Σπύρο καλή μελισσοχρονιά.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ είπε...

Kαλή χρονιά Θεοδόση και Μάρκο!Ο γνωστός εχθρός είναι αυτός που έχουν όλα τα ζωντανά πλάσματα...: ο Άνθρωπος!
Στο χωριό μου (κατεξοχήν κτηνοτροφικό ...κάποτε) λένε την εξής παροιμιώδη φράση : τι φοβάται πιο πολύ η γίδα; ούτε το λύκο , ούτε τη βροχή , ούτε τον αγέρα μόνον τον κακό τσομπάνη!
Αλλά εμείς προσπαθούμε να είμαστε καλοί ποιμένες!!!
Να έχουμε καλή χρονιά φίλοι μου!

Θεοδόσης Κατσαρός είπε...

Για τα κακά μάτια υπάρχουν σκόρδα.