Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010

Συνδετήρες τύπου ''Σωτηρόπουλου" & ελάσματα...

Η ασφάλιση των επι μέρους τμημάτων & εξαρτημάτων κρίνεται απαραίτητη και αποτρέπει προβλήματα τόσο κατα τη μεταφορά των κυψελών στη νομαδική μελισσοκομία , όσο και στη στατική μελισσοκομία...

η κινητή βάση για πολλά χρόνια (δεκαετίες ολόκληρες!) παρέμεινε εκτός εφαρμογής με κύρια αιτιολογία την πιθανή απόσπαση απο τον όροφο της γονοφωλιάς...οι διάφοροι τρόποι πρόσδεσης & σταθεροποίησης : καρφιά ,σύρματα , σχοινί ήσαν δύσχρηστα και αμφιβόλου αποτελέσματος...
και έτσι η σταθερή γονοφωλιά έδωσε λύση στην σταθεροποίηση της βάσης αλλά συνάμα κατέστησε αποκλειστικά και μόνο για γονοφωλιές τους ενιαίους πλέον ορόφους...
Ωστόσο η κινητή βάση επέστρεψε και η αδυναμία σταθερότητας εξαλείφθηκε με την εφαρμογή προσδετικών μέσων δηλαδή συνδετήρων ή ελασμάτων...
ανάλογα με τον τύπο βάσης...

οι συνδετήρες ξεκίνησαν να χρησιμοποιούνται ευρέος στη χώρα μας με την έλευση του εξωτερικού καπακιού ''τύπου αυστραλίας''....μέχρι τότε τα παλαιά ρηχά καπάκια ασφαλιζόντουσαν με την προσθήκη λίθων ικανού βάρους τα νέα καπάκια εφαρμόστηκαν και για το πλεονέκτημα ελεύθερου χώρου πάνω απο τα πλαίσια αλλα κυρίως για την ασφάλεια κατά τη μεταφορά ...τα ευθεία ή σχήματος ''Ζ'' ελάσματα μπορούν να δέσουν το καπάκι με τον όροφο ...Κατά τη γνώμη μου όμως οι ιδανικοί συνδετήρες είναι του τύπου ''Σωτηρόπουλου''
άν εφαρμοστούν στα αντίστοιχα σημεία των τμημάτων του εξοπλισμού κυψέλης (καπάκια-όροφοι) είναι δυνατή η εναλλαγή και εφαρμογή για άμεση σχηματοποίηση των κυψελών που θέλουμε....δηλαδή ασφαλή διαίρεση και πρόσθεση ορόφων!
επιπλέον το άνοιγμα για επιθεώρηση είναι πανεύκολο...
αρκει να προσέξουμε κάποιες λεπτομέρειες κατα την αγορά ...Προσοχή γιατί η προχειρότητα κάποιων υλικών θα ζημιώσει μόνο εμάς...

έτυχε κάποτε να πάρω άγκιστρα τα οποία δεν είχαν φρέζα με αποτέλεσμα το κεφάλι της βίδας να προεξέχει και να δημιουργεί πρόβλημα η κάτω βίδα στην απασφάλιση της λαβής ασφαλείας...
προσοχή λοιπόν όταν αγοράζουμε για να μην παιδευόμαστε με μετατροπές...(τρυπάνι για φρεζάρισμα στις τρύπες)







καλό είναι οι βίδες να είναι ενός τύπου ...προτείνω 16χιλιοστών και να εφαρμόζουν πλήρως μέσα στη φρέζα της τρύπας

με ένα δραπανοκατσάβιδο με μαγνητική μύτη , το βίδωμα στο σημείο που μετρήσαμε και μαρκάραμε , μπορούμε να δουλεύουμε άνετα...

το άγκιστρο στο καπάκι μπαίνει εφόσον τσεκάρουμε το μέσον της πλευράς ή με τη βοήθεια κάποιου αυτοσχέδιου Στένσιλ...εφαρμόζουμε σε έναν όροφο το καπάκι , το σπρώχνουμε προς τα πίσω ίσα να πατάει το άγκιστρο και το βιδώνουμε...αποφεύγουμε έτσι το <<κρέμασμα>>αλλά και το βίδωμα ψηλά που δεν επιτρέπει την πρόσδεση κατα την προσθήκη ενδιάμεσων τμημάτων(τροφοδότες οροφής ,διάφραγμα βασιλίσσης κ.α.)

μεγάλη προσοχή και στο μήκος της βίδας της πεταλούδας ...επειδή υπάρχουν διάφοροι και διάφοροι κατασκευαστές διαπίστωσα κάκιστες αντιγραφές με χαλαρές πεταλούδες που δεν εφαρμόζουν στο έλασμα αγκιστρώματος

η εξέλιξη της πεταλούδας επιτρέπει την πρόσθεση ενδιάμεσων υλικών απο τον τροφοδότη οροφής και το σχετικά λεπτό πλαστικό διάφραγμα



μέχρι το πλαισιωμένο με ξύλινο τελάρο!



ο συνδετήρας ρυθμίζεται καθύψος και μπορεί να προσαρμοσθεί ακόμη και αν το άγκιστρο έχει μικρή απόκλιση....
Η εγκατάσταση και συνεπώς η χρησιμοποίηση μέτρων ασφαλείας όπως οι συνδετήρες και τα ελάσματα κάνουν την ασχολία με τα μελίσσια πιο σίγουρη και ασφαλή....
Μια κυψέλη με συνδετήρες είναι πιο ασφαλής και μπορούμε να τη μεταφέρουμε και να τη φιλοξενήσουμε ακόμη και στο μπαλκόνι μας στον 3ο όροφο στο Ζωγράφο Αττικής για μία νύκτα!



3 σχόλια:

evangelos naxios είπε...

Πολυ ωραια!!!

Νικόλαος Καββαδάς είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Νικόλαος Καββαδάς είπε...

Άριστη δουλειά Kωνσταντίσπυρο!
καλή Τσικνοπέμπτη