Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

Ένα μελίσσι που θα πέθαινε...

Η χθεσινή μέρα ήταν ιδιαίτερη για μένα...και τι δεν είχε! Ήλιο,συννεφιά ,μια δυνατή βροχή και...ένα μελίσσι! Ένα μελίσσι που ήταν καταδικασμένο να πεθάνει* επειδή η φωλιά του ήταν πλέον ευάλωτη στις καιρικές συνθήκες
βέβαια όταν το μελισσάκι εγκαταστάθηκε στο σημείο ήταν πιο ασφαλές αλλά η κοπή των χόρτων(οπότε και ανακαλύφθηκε) έθετε αβέβαιο το μέλλον της αποικίας.


Με το που με ενημέρωσε ο φίλος Νίκος έσπευσα να μαζέψω το μελίσσι , η διαφαινόμενη καταιγίδα ίσως έπνιγε το μελίσσι καθώς στο τσιμέντο ακριβώς πάνω από τις ορατές κερήθρες , υπήρχε σωληνωτή έξοδος για όμβρια ύδατα...



άρχισα να αφαιρώ μία-μία τις μικρές κερήθρες και τις τοποθέτησα στην άδεια κυψέλη όμως η βασίλισσα πρόλαβε και κρύφτηκε σε μία σχισμή και δεν κατέβαινε με τίποτε


ούτε πλησίασε το σφραγισμένο γόνο που ακούμπησα στο σημείο που χώθηκε ούτε με το κάπνισμα κατέβαινε...




άρχισα να νοιώθω άσχημα δεν ήθελα να χάσω τη βασίλισσα...Οι μέλισσες που είχαν μεταφερθεί στην κυψέλη δεν είχαν διάθεση να μαζέψουν τις υπόλοιπες. Καμία αρροτριώσα μέλισσα! Ήταν βέβαιο πως η βασίλισσα θα μάζευε πίσω τον περισσότερο πληθυσμό, η μυρωδιά της θα συγκρατούσε τις εργάτριες...





έτσι και έγινε...Αφήσαμε το μελίσσι να ηρεμήσει και επιστρέψαμε μετά από μισή ώρα...Σχεδόν όλο το μελίσσι είχε γυρίσει πίσω...Δεν γινότανε να πάρω τη βασίλισσα...και επιπλέον έχανα σχεδόν όλο τον πληθυσμό!!!Ασυναίσθητα έβαλα το ξέστρο σε μία σχισμή και πίεσα...Αυτό ήταν! ξεκόλλησα το κομμάτι από μπετόν και ανασηκώνοντας το αντίκρισα την βασίλισσα...







Έτσι το μελίσσι συγκεντρώθηκε στην κυψέλη που στήθηκε μπροστά ακριβώς από την παλιά κατοικία ώστε να μπούνε οι συλλέκτριες








έπρεπε να περιμένουμε και να πάρουμε την κυψέλη χωρίς να παραμείνουν έξω μέλισσες. Αφήσαμε την κυψέλη και πήγαμε για καφέ...θα περιμέναμε λοιπόν να βραδιάσει και θα φεύγαμε με το μελίσσι. Όμως ο συννεφιασμένος ουρανός δεν άντεξε και ξέσπασε πολύ δυνατή βροχή!Έβρεχε καταρρακτωδώς






Γυρίσαμε στο μελίσσι όταν σταμάτησε η βροχή , τα νερά είχαν εισχωρήσει στο εσωτερικό της φυσικής κατοικίας. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι βροχές θα βλάπτανε το μελίσσι.
Σημείωση:
* Στη μελισσοκομική γλώσσα η απώλεια του μελισσιού εκφράζεται με τη λέξη <<πέθανε>> ή <<χάθηκε>>...αυτό γίνεται ως αποτέλεσμα του σεβασμού που έχει ο άνθρωπος για την αξία του υπέροχου πλάσματος που λέγεται μέλισσα.
Ωστόσο κάποιοι επιμένουν να εκφράζονται με λέξεις όπως:ψόφησε ,έντομο,μύγα κ.α. που αν μη τη άλλο είναι απαξιωτικές και προσβλητικές και μαρτυρούν έλλειψη μελισσοκομικής παιδείας. Γιατί οτιδήποτε αγαπάμε δε λέμε ότι ψόφησε αλλά πέθανε...









5 σχόλια:

Επόπτης είπε...

Συμφωνώ απόλυτα και επαυξάνω με την υποσημείωσή σου
Όσο για το μελισσάκι με "ειδικές συνθήκες διαβίωσης" που οπωσδήποτε εσύ ξέρεις και πιστεύω να αντέξει το χειμώνα, που απότι φαίνεται έρχεται γρήγορα.

Θεοδόσης Κατσαρός είπε...

Για μια φορά ακόμα επαληθεύετε το ότι
Τα χαζά πουλιά ο θεός τα φτιάχνει φωλιά.
Καλορίζικο.
Πολύ σωστή η υποσημείωση

İlhami Uyar είπε...

if you protect in there may be live in during winter season and you can get spring season.Best wishes.

Beekeeper είπε...

παπαπαπα, αυτο με τη μυγα αμα το ακουω μου σηκώνεται η τρίχα.

Εχω πετυχει επιθεώρηση με μελισσοκόμο παλιο, να μου λεει:
ειναι καλο το μελισσι, δες μυγα!

και να ειμαι ετοιμος να του πω που πανε οι μύγες αλλα σεβόμενος τον οιοδεσποτη μας και το blog του δεν θα πω περισσότερα.

Σε καλα χερια πήγε παντως το μελισσακι της βροχής.

glam είπε...

Στο "πέθανε" ή "χάθηκε", συμφωνώ απόλυτα, αλλά στο "μύγα" όχι, εμένα μου ακούγετε τρυφερά.....:)
Το έχω ακούσει περισσότερο να περιγράφει την ευαισθησία της μέλισσας.

(πχ: Θέλουν μεγάλη προσοχή οι μέλισσες, μύγα είναι...!)