Τετάρτη, 13 Οκτωβρίου 2010

Σφίξιμο των μικρών μελισσιών...

Ο καιρός πλέον είναι αρκετά επιβλαβής για τα μικρά μελίσσια και καλό είναι να περιορίσουμε τα μελίσσια στον απαιτούμενο χώρο .Ένα καλό υλικό που μπορούμε να χειριστούμε εύκολα είναι το Ντάου , το οποίο είναι πιό ανθεκτικό από το φελιζόλ και παρέχει μεγαλύτερη μόνωση από το ξύλο.

Αφού μετρήσουμε εσωτερικά το ύψος

και το πλάτος της κυψέλης



επάνω στα κομμάτια του ντάου σημειώνουμε τις αποστάσεις με τη βοήθεια μαρκαδόρου


και χάρακα...






Για να κόψουμε το ντάου ώστε οι διαστάσεις των χωρισμάτων να είναι ίσες , ζεσταίνουμε σε τακτικά διαστήματα τη λάμα του χαρτοκόπτη σε ένα γκαζάκι και χαράζουμε παράλληλα με ένα χάρακα ...




η θερμασμένη λεπίδα κόβει τα κομμάτια σαν χαρτοπετσέτα!






Ένας δεύτερος τρόπος είναι η επιφανειακή χάραξη των σημαδεμένων σημείων







και με απλή πίεση αποσπάμε το μικρότερο τμήμα ενώ το μεγαλύτερο τμήμα εφαρμόζει σε σταθερή επιφάνεια...
Μπορούμε ακόμη να χρησιμοποιήσουμε κάποιο πριόνι αλλά εγώ προσωπικά επιλέγω τη θερμαινόμενη λεπίδα επειδή δεν θρυματίζεται το ντάου και οι πλευρές κόβονται ευθείες.




Με όποιον τρόπο και να κοπεί όμως το ντάου το σίγουρο είναι πως θα παρέχει μόνωση στο μελίσσι στις χαμηλές θερμοκρασίες.

14 σχόλια:

İlhami Uyar είπε...

very nice idea ,have a good job.

alex είπε...

Η γνώμη μου είναι να μην χρησιμοποιής "εξηλασμένη πολυστερίνη" μέσα στις μέλισσες Η παραγωγή της εξηλασμένης πολυστερίνης γίνεται με εξέλαση, κατά τη διάρκεια της οποίας γίνεται πολυμερισμός της θερμοπλαστικής πολυστερίνης. Σημαντικό μέρος του προϊόντος αποτελεί προωθητικό αέριο με χαμηλό συντελεστή θερμικής αγωγιμότητας, το οποίο προσφέρει και επιβραδυντική επίδραση στη φωτιά. Το αέριο αυτό είναι ο χλωροφθοράνθρακας . Το αέριο αυτό δεν είναι ακίνδυνο είναι το φρέον είναι μια επικίνδυνη χημική ουσία και συγκαταλέγεται στα τοξικά χημικά.

Φώτης Λαουτάρης είπε...

Αλέξανδρε με δεδομένο ότι χρησημοποιώ μικρά πενταράκια από εξηλασμένη πολυστερίνη με ενδιέφερε η παρατήρησή σου.
Εψαξα και βρήκα ότι αυτό που λές ισχύει το πολύ για 8 ημέρες από την ημέρα παραγωγής του προιόντος και μετά το υλικό αδρανοποιείται.

Φώτης Λαουτάρης είπε...

Σπύρο για το κόψιμο του DOW ρίξε μια ματιά εδώ
http://fotis-beebee.blogspot.com/2010_01_01_archive.html

Γιώργος Βασιλείου είπε...

-Σπύρο, το Σαββατοκύριακο έβαλα κι εγώ διαφράγματα από εξηλασμένη πολυστερίνη 3 πόντων σ΄ όλες τις μικρές παραφυάδες και το Νοέμβρη Θα κάνω το ίδιο και στα υπόλοιπα μελισσάκια μου μετά το τελευταίο τελάρο που καλύπτονται από μέλισσες. Συν τα κηρόπανα και στερεή τροφή και πιστεύω πως τα βοηθάμε αρκετά για ξεχειμώνιασμα.
-Αλέξη και Φώτη: έχω φτιάξει κι εγώ πενταράκια από εξηλασμένη πολυστερίνη, αλλά έως τώρα φοβάμαι να τα χρησιμοποιήσω μήπως και δεν αντέξουν. Η εμπειρία σας τι λέει γι'αυτό;

Φώτης Λαουτάρης είπε...

Γιώργο τα χρησημοποιώ χρόνια και είναι πολύ καλά.
Ειδικά για ξεχειμώνιασμα παραφυάδες είναι ότι καλύτερο.
Αν τα περάσεις και με βάση πλαστικού κατόπιν βάφονται με πλαστικό χρώμα νερού.

alex είπε...

Φώτη που το είδες αυτό ότι αδρανοποιείτε μετά από 8 μέρες. Η γνώμη μου για καλό και για κακό να μην χρησιμοποιούμε υλικά που περιέχουν χημικά μέσα στα μελίσσια μπορούμε να βρούμε και άλλα υλικά πιο φιλικά προς το περιβάλουν αρκετά τοξικά υλικά έχουμε βάλει στη ζωή μας αν μπορούμε να τα αποφύγουμε είναι υπέρ μας.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ είπε...

Ilhami thanks you too...
Aλέξανδρε το υλικό αυτό , το Ντάου δηλαδή μπαίνει και στην κατασκευή σπιτιών και για το λόγο αυτό το θεώρησα ακίνδυνο , ωστόσο θα το ψάξω καλύτερα...
Φώτη πολύ καλό το πριόνι σου φαίνεται πως η θερμότητα δίνει καλά αποτελέσματα...
Γιώργο συμφωνο απόλυτα , τα κηρόπανα θα χαμηλώσουν τον θερμό αέρα της κυψέλης και τα μελισσάκια θα έχουν ζεστασιά!...

Ανώνυμος είπε...

skepase ena me nailon etsi opos to sfigeis na mas pei ti tha ginei mesa ston himona se shesi me ta alla

Beekeeper είπε...

Απ οσο γνωρίζω, απο το ΙΓΕ ακόμα νομίζω οτι το μπλε φελιζολ καλό ειναι να αποφεύγετε... το Αλεξ εχει πιο πειστικά επιχειρήματα βεβαια...

Ο Εμμανουήλ αν θυμάμαι καλά μας έλεγε οτι αν πρεπει ντε και καλα να κανουμε μια κατασκευη ας προτιμήσουμε το λευκο... δεν ξέρω όμως τι διαφορά υπάρχει. Εγω στο συγκεκριμένο υλικο (μπλε) φιλοξένισα μελισσι για περιπου ενα μηνα, με στόχο να το φωτογραφίσω εσωτερικά. Ο λογος ηταν μπορουσα να το τρυπίσω πιο ευκολα απ οτι το ξύλο στο σχήμα την μηχανης και δεν ήθελα και να χαλασω κυψέλη.

Παντως διαφορα στο μελισσι δεν ειδα αλλα και ο χρόνος ηταν ελάχιστοε.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ είπε...

Κώστα θεώρησα πως εφόσον το ντάου το χρησιμοποιούν στις οικοδομές δεν πρέπει να είναι επικίνδυνο.Άν είναι επικίνδυνο για τις μέλισσες τότε θα είναι και για τον άνθρωπο εφόσον το δικό του σπίτι έχει τέτοιο υλικό.Ρώτησα δύο φίλους εργολάβους σχετικά και μου είπαν πως δεν συντρέχουν λόγοι ανησυχίας.Ωστόσο θα το ψάξω για να έχω τεκμηριωμένες επίσημες αποδείξεις.

Beekeeper είπε...

η διαφορά είναι οτι οι μελισσες "περιποιουνται" τα τοιχώματα του σπιτιου τους.
Στις οικοδομές μπαινει παντα σαν εσωτερικό υλικο. Στο τελος στη χειρότερη περίπτωση να μπορείς να το δεις μεσα απο καμια συρόμενη πόρτα.

Οι μέλισσες όμως οχι μόνο έχουν αμεση επαφή μαζί του, αλλα και όπως σε κάθε αλλο υλικό, σίγουρα καποια στιγμη είτε θα το προπολίσουν είτε θα το μασουλήσουν είτε θα κανουν πανω του καποια αλλη εργασία (πχ θα χτίσουν)

Απο την αλλη η εμπιστοσύνη στην οικοδομή δεν πρέπει να είναι δεδομενη. Να θυμισω την ιστορία με τον αμίαντο και τα ελενιτ.

την καλημέρα μου

ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ είπε...

Κώστα συμφωνώ απόλυτα , άλλο η χρήση στην οικοδομή και άλλο η άμεση χρήση στην κυψέλη, οπότε η επαφή είναι άμεση.Αλλά όπως και να το κάνουμε σίγουρα κάποια υλικά δεν μας αφήνουν αδιάφορους , δηλαδή για παράδειγμα και η μελαμίνη δεν είναι ''αθώα'' εγώ προσωπικά δεν θα ήθελα να ήταν υλικό στο κρεβάτι του παιδιού μου.Επίσης εάν το ''Ντάου'' αποδίδει χλωροφθοράνθρακα τότε η εκπομπή του είναι ανησυχητική ακόμη και μέσα από τον τοίχο. Πάντως επειδή το έψαξα το ''Φιμπράν'' Ντάου είναι ακίνδυνο (έχει πράσινο χρώμα) και δεν συντρέχει επιβλαβής ανησυχία.

Ανώνυμος είπε...

εγω εφτιαξα εκτος απο κυψελες κ οροφο με εξηλασμενη ,κ ειναι μια χαρα . βαζω κ κολλα κ νοβοπανοβιδες κ ειναι πολυ γερες.
κοβονται πολυ ευκολα με μια λεπιδα κ ενα χαρακα
τασος βεροια