Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

Πως αμαυρώνεται η μελισσοκομική περιβαλλοντική συνείδηση.


Πρίν από λίγες μέρες σε παρακείμενο μελισσοκομείο αντίκρυσα την εικονιζόμενη αναγραφή!
Διαβάζοντας τις λέξεις αισθάνθηκα αμηχανία...! κοίταξα γύρω γύρω το χώρο που ήταν γεμάτος από σκουπίδια - παράγωγα των μελισσοκομικών ενεργειών...
Το <<μεγαλείο>> της βρώμικης αυτόκλητης οικειοποίησης!!! Ο κύριος <<συνάδελφος>> αντιλαμβάνεται πολύ αδιάφορα πως ενώ το δάσος δεν του ανήκει και ενώ οι συνάνθρωποι τον σέβονται ...εκείνος δραστηριοποιήται στον δημόσιο χώρο με τρόπο που διαμορφώνει την προσωπική του χωματερή!
πέρυσι είχα κάνει μια βόλτα στα ίδια μέρη (μια βόλτα στον Υμηττό)http://konstantispyros.blogspot.com/2009/10/blog-post_27.html ε λοιπόν τίποτε δεν άλλαξε απλά προστέθηκαν μερικά σκουπίδια παραπάνω!
κατεστραμένες κυψέλες πεταμένες ανάμεσα στα δέντρα...


διάσπαρτες άδειες νάυλον συσκευασίες μελισσοτροφών...


ή στοιβαγμένες πρόχειρα με κάποιες πέτρες...



σάπια κερόπανα ανάμεσα σε κορμούς...




πλαστικές ταινίες , προφανώς μετά από κάποια φαρμακευτική εφαρμογή







πετάχθηκαν κατάχαμα όπως και τα γάντια μιάς χρήσης...


και κάνουν παρέα σε αυτά τα παλιά μελισσοκομικά γάντια...
Είναι πράγματι ντροπιαστικό το θέμα... η τοποθέτηση μελισσοκομείων σε δημόσιο χώρο προυποθέτει μελισσοκομική παιδεία και υπευθυνότητα.
Θέλω να πιστεύω πως θα εκλείψουν αυτοί οι λίγοι που ρυπαίνουν την φύση δημιουργώντας άσχημη εικόνα για το μελισσοκομικό κλάδο.
Η ύπαρξη αυτών των <<μελισσοκομείων>> είναι ευθύνη όλων μας...Ας μην αποδίδουμε αυθύνη στην απραξία της πολιτειας και την μη εφαρμογή των νόμων.
Αγαπητοί φίλοι εν πρώτοις φταίμε εμείς που ανεχόμαστε την συν-ύπαρξη τέτοιων μελισσοκομων που αμαυρώνουν την μελισσοκομική εικόνα...
Μπορούμε και μόνοι μας προσωπικά αλλά και μέσω των συλλογικών οργάνων να περιφρουρήσουμε την περιβαλλοντική πλευρά της μελισσοκομίας.
Οι μελισσοκομικοί σύλλογοι θα πρέπει να παρεμβαίνουν με προστατευκτικό τρόπο ώστε να διασφαλιστεί η περιβαλλοντική αποκατάσταση σε τέτοιες καταστάσεις.
Δεν είναι τίμιο αυτοί οι κύριοι να συγκαταλέγονται στους μελισσοκόμους γιατί ο μελισσοκόμος κινείται στη φύση και όχι σε χωματερές.

6 σχόλια:

MELITASOS είπε...

και εγω εχω δει πολλες φορες πεταμενες τις σακουλες απο τα ζαχαροζημαρα και μου γυριζαν τα αντερα απο την την αδιαφορια του μελισσοκομου που μαλιστα το εχει και σαν σταθερο σημειο.

ΜΕΝΤΕΣΙΔΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ είπε...

Σπύρο αυτό δεν αλλάζει είναι στον άνθρωπο ανεξαρτήτου επαγγέλματος και ασχολίας
Ο άνθρωπος αυτός κατά πάσα πιθανότητα είναι (τσαπατσούλης) και στην προσωπική του ζωή
Όπως και να έχει είναι κάτι πολύ άσχημο για τα μάτια του καθενός και κύριος για την φύση που μας προσφέρει τόσα πολλά και εμείς την το μόνο που κάνουμε είναι να την μολύνουμε καθημερινά

mamani είπε...

Έχεις ένα ωραίο και χρήσιμο blog.
Καλή συνέχεια.

Θεοδόσης Κατσαρός είπε...

Δυστυχώς …
Και μετά μας παίρνει η μπάλα όλους.

lesvos_honey είπε...

Φίλε Σπύρο θα ήθελα να πω, πως αυτή η εικόνα δεν τιμά ούτε τους μελισσοκόμους, ούτε τους περαστικούς, αλλά ούτε και τους εκδρομείς.
Δεν απευθύνομαι βέβαια σ’ αυτούς που και στην προσωπική τους ζωή επικρατεί η ίδια κατάσταση. Δυστυχώς είναι μια πολύ άσχημη εικόνα που την συναντάμε καθημερινά Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον εμείς να προσέχουμε και να περάσουμε στα παιδία μας την αγάπη για το περιβάλλον και την προστασία του, γιατί όλα είναι θέμα παιδείας.

Foris Mouratidis είπε...

Ρε φιλε Σπυρο δεν εχει να κανει που ειναι μελισσοκομος.
Αυτη ειναι η συμπεριφορα του και στην καθημερινοτητα του.