και εκεί λοιπόν που νόμιζα πως οι φετινές σμηνουργίες θα ήταν ήπιες μιας και αφενός όλες οι μάνες ήταν περσινές ( Απριλίος & Σεπτέμβριος ΄10) και αφετέρου είχα δώσει την κατάλληλη στιγμή χώρο με πατώματα ...
αλλά οι μέλισσες είχαν άλλη άποψη και μετά από αινιγματικό <<κόψιμο>> βασιλισσών τέλη Μαίου-10 Ιουνίου ,σφραγίσθησαν δεκάδες βασιλικά κελιά σε κάθε κυψέλη και άρχισαν να βγαίνουν σμάρια ων ουκ έστιν αριθμός (!)
Οι απογευματινές αργές επισκέψεις που μπορώ να κάνω έφεραν καλά αποτελέσματα
κάποια φύγανε μιας και δεν μπορούσα να πηγαίνω παρά μόνο το απόγευμα, ας είναι!
αλλά απο γυμναστική δεν έχω κανένα παράπονο.Η ανάβαση στα πεύκα είχε και αυτή την ομορφιά της.
αρκεί να μαζέψεις το μελισσάκι που, λογικά αν δεν κάνεις όλα αυτά ,θα σου φύγει και είναι μια πικρία να χάνεις μελίσσια καθοιονδήποτε τρόπο...
Η ατυχής κατάσταση να <<κόβωνται>> νέες και θεωρητικά καλές μάνες απέφερε γλυκές περιπέτειες μιας και όταν κλείσεις το καπάκι με το νέο μελισσάκι ,όλα τα άλλα μένουν δεύτερα , ξεχνάς γιατί σμηνούργησε , ξεχνάς πως από το μελίσσι που έφυγε φέτος δεν θα πάρεις μέλι , ξεχνάς την παλιά κιμμένη μάνα...
έχεις την ικανοποίηση , τη χαρά πως κράτησες το μελίσσι σου
όσο ψηλά και αν σταθεί , ο μελισσοκόμος θα κάνει τα πάντα για να το κατεβάσει...
Η σμηνουργία έχει τα θετικά της έχει και τα αρνητικά της... προσωπικά αντιλαμβάνομαι την βιωτική ανάγκη της επιβίωσης των μελισσών που επιφέρει (πιθανούς) απογόνους...
άν εκείνα θέλουν ότι και να κάνεις θα σμηνουργήσουν & αν δεν σμηνουργήσουν τότε θα αλλάξουν τη βασίλισσα, οι προσπάθειες για επιλογή φυλών μικρής τάσεως προς σμηνουργία και οι διασταυρώσεις ώστε να μην υπάρχει έντονη διάθεση πολλών αφεσμών
ίσως να μην αρκούν εάν δεν συνηγορήσουν οι καιρικές συνθήκες , διότι ο καιρός αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη σμηνουργία
όπως και η ύπαρξη και αφθονία ή όχι της μελιτοφορίας κατά την εαρινή περίοδο...
τώρα η ανάπτυξη των μελισσιών αυτών αποτελεί ανάγκη ώστε να <<φτιαχθούν>> κατά το δυνατόν και να κατέβουν στον κάμπο...
| Προσθήκη λεζάντας |
σε κάποια αδύναμα κλαδιά εφαρμόσθηκε άλλος τρόπος κατεβάσματος , υπερύψωση και στερέωση δολώματος , έχουν περάσει περίπου 15 χρόνια από την τελευταία φορά που είχα κάνει κάτι ανάλογο
αλλά ευτυχώς είχα επιτυχία γιατί διαφορετικά μόνο με κόψιμο θα κατέβαινε και κάτι τέτοιο δεν το ήθελα
6 σχόλια:
Χαρά στο κουράγιο σου
Δεν έπαιρνες τηλέφωνο για βοήθεια και να έφερνα τουλάχιστον πενταράκια κυψελίδια ;
Ίσως ορισμένα πήγαν και στο Γόνιμο στις κυψέλες του Ανέστη!!!!
Στο πεύκο πολύ δύσκολα κατεβαίνει.
Συνήθως τα αφήνουμε να βρουν τη τύχη τους.
Έξυπνο αυτό με το δόλωμα.
Τελικά, όσο πιο νότια κατεβαίνεις, τόσο μεγαλώνει και η τάση για σμηνουργία.
χεχε, ασκηση μελισσκοκομίας και ταυτόχρονη ασκηση σώματος (γυμναστικές επιδείξεις.. :) Δες εδώ τι κάνουν οι γείτονες για να μη σκαρφαλώνουν
Είσαι φοβερός π. Σπυρίδων.
Σπύρο μια απόχη πτυσσόμενη από τα είδη αλιείας θα σου είχε λύση τα χέρια για τα ψηλά πιασίματα
Φώτη σίγουρα κάπου θα πιάσουν αλλά είναι μακρυά ο φίλος Ανέστης!
Συμφωνώ απολύτως Γιάννη , πολύ σμηνουργία στα νότια...
Κώστα πολύ καλό αλλά το ύψος σε κάποια από τα δικά μου ήταν 9 και 12 μέτρα οπότε ο στίβος μάχης εγένετο!
Ευάγγελε φοβερές είναι οι μέλισσες.
Χρήστο καλή ιδέα ! θα την επιχειρήσω...
Δημοσίευση σχολίου