Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

Λίγες σκέψεις για τις γιορτές.

 
Κάτι η περιρρέουσα -δήθεν- εορταστική ατμόσφαιρα των ημερών κάτι το ψεύτικο αλισβερίσι των ευχών με το απροσδιόριστο ξερό <<Χρόνια Πολλά>>  με έκαναν διστακτικό να γράψω στη σημερινή ανάρτηση. Αλήθεια τι θα πεί χρόνια πολλά; άραγε όταν το ξεστομίζουμε κατανοούμε τη σημασία του; μάλλον όχι. Γιατί πως αλλιώς περιμένουμε κρύβοντας ολοχρονίς τα <<καλά>>  μας αισθήματα και τους <<καλούς >> τρόπους και τα φανερώνουμε τα Χριστούγεννα , την Πρωτοχρονιά και το Πάσχα...
Δεν έχω σκοπό να κάνω θεολογικό κήρυγμα και ούτε είναι σωστό να διατρανώσω τις απόψεις μου μέσα από αυτό το μπλοκ θέλω όμως να δανειστώ λίγο από το μελισσοκομικό του χώρο γιατί η επικοινωνία που επιθυμώ και επιχειρώ να έχω , θέλω να είναι αληθινή και ξεκάθαρη.
Οι εορτές λοιπόν εθιμικά και λιγότερο ηθικά έχουν την σημασία τους ωστόσο αυτό το λιγότερο ηθικά καθιστά απολύτως σύντομη  την έννοια του καλού. Μόλις περάσουν τούτες οι ημέρες τέρμα οι ευχές και η αίσθηση για καλωσύνη. Εντάξει και φέτος γεννήθηκε ο Χριστός και ήρθε και η Πρωτοχρονιά  ε ώσπου να πλησιάσει το Πάσχα ας ξαναεπιστρέψουμε στις παλιές κακές μας συνήθειες....
Και για να δώσω και λίγο μελισσοκομικό <<χρώμα>>> , καθώς η οξαλίδα εμφανίζεται όπως και ο ασφόδελος στην πρώτη φωτογραφία , έτσι και εκείνοι που αδικούν κλέβοντας μελίσσια θα συνεχίσουν το έργο τους , αφού σκουπίσουν την άχνη από τους κουραμπιέδες ...
Αγαπητοί μου φίλοι , ίσως θα αναρωτηθήκατε ποιό το νόημα τούτης της ανάρτησης , ειλικρινά θα μου ήταν πιο εύκολο και συνάμα πιο φυσιο-λογικό να γράψω μερικές ευχες γιατί ναι συμφωνω  οι ευχές χρειάζονται .Θα μπορούσα διπλωματικά να ευχηθώ με τις κλασικές ευχές και να κάμω την καλή μου πράξη . Όμως προτιμώ να μην είμαι τόσο ευχάριστος γιατί αναρωτιέμαι πως μπορεί να αλλάξει ο κόσμος , η ανθρωπότητα ολάκερη όταν...όταν  ο μελισσοκομικός κόσμος έχει τη δική του βρωμιά κατ εικόνα και ομοίωση της κοινωνικής σήψης...
Όταν στο μικρό μελισσοκομικό μας κόσμο η απατεωνιά , η ψευτιά , η συκοφαντία , η παλιανθρωπιά , η κλεψιά και άλλα πολλά δεινά πληθαίνουν συνεχώς τότε τι περιμένουμε να αλλάξει; 
Όταν δεν αλλάζουμε οι ίδιοι μέσα μας μην περιμένουμε με κουραμπιέδες και ξερά <<Χρόνια Πολλά>> να αλλάξει ο κόσμος...
Το όνομα Μελισσοκόμος είναι βαρύ και τίμιο και για να το φέρουμε πρέπει να αγωνιζόμαστε με ήθος , το όνομα Άνθρωπος είναι ασήκωτα βαρύ και μόνο όσοι έχουν ανθρωπιά μπορούν και πρέπει να ονομάζονται.
 
 
 

7 σχόλια:

evangelos naxios είπε...

Αγαπητέ μου πάτερ την ευχή σου.
Συμφωνώ με τα γραφόμενα σου,με αγάπη,ταπείνωση,λόγω ηλικίας μεγαλύτερη εμπειρία,έχω να καταθέσω κάτι που έχω διαπιστώσει.Επαναλαμβάνω δεν διαφωνώ μαζί σου.

Μέσα στον χώρο των μελισομπλοκάδων,τι να σου πω,νομίζω ΟΛΟΙ,όσους έχω γνωρίσει ,επαναλαμβάνω,ΟΛΟΙ εορτάζουμε τα Χριστούγεννα,το Πάσχα,την Μετάνοια καθ'ημέρα.Μέσα εδώ αξιώθηκα να γνωρίζω Φοβερούς ανθρώπους..........και πάλι την αγάπη μου!

Κώστας Ελευθεριου είπε...

Αγαπητέ παπαΣπύρο , καλέ μου φίλε Σπύρο , έτσι σε γνώρισα και έτσι σε επιθυμώ , ευθύ , αυστηρό και κριτικό.

Αισιοδοξώντας (όχι άδικα) πιστεύω πως προχωρούμε καλά , μέρα την μέρα γινόμαστε καλύτεροι , πρώτα σαν άνθρωποι και μετά σαν κοινωνία. Οι αλλαγές δεν γίνονται ξαφνικά ( θα ήταν οδυνηρές ) αλλά κτίζονται σιγά σιγά και δοκιμάζονται καθημερινά.

Οι καινούργιοι Έλληνες, μελισσοκόμοι, δικηγόροι, αγρότες , γιατροί, οικοδόμοι κλπ γίνονται κάθε μέρα και καλύτεροι , γαλουχούνται απο εμπειρότερους γονείς , παππούδες, δασκάλους και ιερωμένους.

Εύχομαι υγεία και αγάπη , σύνεση και μέτρο για τον νέο χρόνο σε όλους μας.

Beekeeper είπε...

Καλή χρονιά Σπύρο, με υγεία και ότι επιθυμείς

Θεοδόσης Κατσαρός είπε...

pubutΕύχομαι
Καλή χρονιά
Με υγεία και αγάπη

Βαγγέλης Ζλατίντσης είπε...

Πατέρα Σπύρο
Ταρακουνήθηκαν τα μυαλά μου.
Να΄σαι καλά.
Καλή Χρονιά.

Επόπτης είπε...

Ας αποδεικνύουμε κάθε μέρα ότυι δεν είμαστε "ρομπότ "re

Επόπτης είπε...

τα αγγλικά στο σχόλιο μπήκαν καταλάθος ( δαίμων του τυπογραφείου)