Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

Το μέλι οπου σου έφερα...

Διαβάζοντας ένα ακόμη βιβλίο για το Σούλι , εντόπισα πως η μελισσοκομία και κατ επέκτασην το μέλι ήταν ενταγμένο στην  λιτή διατροφή των Σουλιωτών και εξυπηρετούσε  οικονομικές αλλά και πιο φιλικές συναλλαγές , φαίνεται δηλαδή η ιδιαίτερη εκτίμηση για το  διατροφικό αγαθό της μέλισσας  σε μιά εποχή ταραγμένη και σε μια δύσκολη περιοχή . Ποιός θα μπορούσε  να φανταστεί    ενδεχόμενη μελισσοκομική ενασχόληση των Σουλιωτών και πως το μέλι είχε σημαντικό ρόλο στο διατροφολόγιο  αλλά και στην κοινωνική τους ζωή;

Κατά την πολιορκία του Σουλίου από τον Αλή Πασά (1800-1803) οι Σουλιώτες κλεισμένοι στο Κούγκι υπέφεραν από πείνα . Η διηγήση του Σπύρου Τζίπη με πρωταγωνιστή τον θείο του Κωστάκη έχει  ως εξής:

<<Είχεν ο  Κωστάκης  φίλον Τούρκον τινά , Μουσάν ονομαζόμενο , εκ των προκρίτων του τόπου. Και  μολονότι ο Μουσάς ούτος ήτο πλούσιος και βλάμης ήτο αδελφοποιητός , ο Μουσιάς επρόδωσε τον φίλον του , τον βλάμην , τον Κωστάκην δια εκατό τάλληρα!

Δια μυστικού πράκτορος , Ο Μουσιάς προσεκάλεσε τον Κωστάκην να πορευθεί εις την οικίαν του , εις χωρίον Κουτσιάταις , υποσχόμενος να τω χορηγήση , φιλίας χάριν , ίνα μην αποθάνη της πείνης δήθεν , σίτον όσον ήθελεν και δια μεγαλυτέραν  ασφάλειαν τω εμήνυσε να συμπεριλάβη όσους περισσότερους  συντρόφους  ηδύνατο , ίνα δυνηθώσιν  να αποκομίσωσιν  και μεγαλυτέραν ποσότητα σίτου…

Καθότι όσους περισσοτέρους  δια προδοσίας  ήλπιζε να φονεύσει , όσες περισσοτέρας κεφαλάς ήθελεν αποκόψει , άλλας τόσας εκατοντάδας τάλληρα ήθελεν κερδίσει!...

Ο Κωστάκης  , μακράν να υποπτεύση τοιαύτην αποτρόπαιον  προδοσίαν , επίστευσεν εις φίλον , την ζωήν του οποίου  άλλοτε έσωσε με κίνδυνον της ιδίας αυτού ζωής.

Την ώραν και τον τόπον της συναντήσεως προσδιώρισαν δια προηγουμένης συννενόησεως και όταν όλα ήσαν έτοιμα επέτυχεν ο Κωστάκης να εξέλθει εκ του φρουρίου (σ.σ. εννοεί το Κούγκι) μετά  των συντρόφων πάντες σώοι , διαλαθόντες  τους περφρουρούντας εχθρούς.

Εξήλθον δια νυκτός και επορεύθησαν εις το βουνόν  όπου ο Μούσας περιέμενεν αυτούς . Ο Μουσάς εν τούτοις έκρυψε εις την οικίαν  αυτού Τούρκους πολλούς το Αλή Πασά.

Οι δύο φίλοι  συνηντήθησαν  εις το βουνόν .Συνωμίλησαν  επί τινας στιγμάς. Εμέτρησεν ο Μουσάς  τους συντρόφους του Κωστάκη και καταβάντες  όλοι μαζί , έφθασαν μέχρι του θυρώνος. Εκεί ο Μουσάς είπεν αυτοίς:

-Σταθήτε , είναι σκοτάδι , πηγαίνω να  ανάψω φώτα.

Πρόφασις ίνα απομακρυνθή εξ αυτών ο Μούσας , όστις είχεν εκ προμελέτης παρασκευάσει τα της προδοσίας.

Ο Κωστάκης μετά των συντρόφων του περιέμενεν εις τον θυρώνα… Ήσυχοι περιχαρείς περιέμενον , διότι από το γέννημα εκείνο εξήρτητο η διατήρησις της υπάρξεως αυτών.

Περιέμενον τα φώτα ότε… αίφνης ενώ όλων τα βλέμματα ήσαν εστραμμένα προς την οικίαν  … βλέπουν  λάμψιν  , ακούουσι τρομεράν εκπυρσοκρότησιν…

Ήτο  ο πυροβολισμός  ,ερίφθη εκ της απέναντι οικίας .Ηννόησαν πού βραδέως την προδοσίαν. Έφυγον …Αλλά  ο δυστυχής Κωστάκης δεν ηδυνήθη να φύγη μετά των συντρόφων … Αι σφαίραι του έθραυσαν  την κνήμην και του απέκοψαν τας λωρίδας , αίτινες εστήριζον την φυσιγγιοθήκην , ήτις έπεσε  κατά γης. Έχασεν τα παλασκόνια  όπου είχε τα φυσέκια ,έρπων δε έκαμε ολίγα  βήματα , αλλά μετ ου πολύ έπεσεν εις γωνίαν τινά κρατών το τουφέκι ανά χείρας!...

Ο υιός του Κωστάκη επληγώθη εις τον μηρόν , αλλά ευτυχώς το οστούν έμεινε άθικτον και στηριζόμενος επί του πυροβόλου αυτού και βοηθούμενος υπό της αδελφής του Πανάγιως , ήτις  εσπρωχνεν όπισθεν , έφυγο προς το βουνόν! … Οι λοιποί της συντροφιάς εσκόρπισαν ένθεν κακείθεν.

Μετά τον πυροβολισμόν έδραμον  οι Τούρκοι με φανούς , βέβαιοι ότι ήθελον ανεύρει  τους  Σουλιώτας όλους φονεμένους  ή πληγωμένους. Είχον έτοιμους τας μαχαίρας δια να αποκόψουν τας κεφαλάς. Οποία δε υπήρξεν η έκπληξην, ότε ουδένα εύρον , ούτε φονευμένον , ούτε πληγωμένον!...

Τότε ως ιχνηλατούντες κύνες , έτρεξαν όπως καταδιώξωσιν αυτούς φεύγοντας. Είς εκ των ληστών επέτυχεν να προφθάση τους  δύο αδελφούς , αναβαίνοντας εις το βουνόν  και επλησίασεν τόσον , ώστε ήρπασε από την φλοκάτα την Πανάγιω. Η Πανάγιω δι επιτυχούς  στροφής ηδυνήθη  να τον αποφύγη , αφήσασα την φλοκάτα εις τας χείρας  του ληστού  , έντρομη δε εφώναξε.

- Αδελφέ Γ ιάννη , ο Τούρκος με άρπαξεν από τη φλοκάτα.

Εστράφη αμέσως ο καθημαγμένος  αδελφός  Γιάννης  επυροβόλησεν και έρριψε νεκρόν τον Τούρκον. Τότε η Πανάγιω ανευρίσκουσα  υπεράνθρωπον δύναμιν , εσήκωσε τον πληγωμένον και εκ της  μεγάλης απωλείας του αίματος ημιθανή σχεδόν αδελφόν και θέσασα αυτόν επί των ώμων της έτρεξεν κύπτουσα από το βαρύ , αλλά πολύτιμον   φορτίον εις το βουνόν!...

Ήκουσαν τον δεύτερον πυροβολισμόν οι Τούρκοι και έδραμον να ιδώσιν . Αλλά τι να ίδωσι; Σύντροφον φονευμένον!...

-Μωρές , ημείς κανέναν από αυτούς δεν εσκοτώσαμε , και αυτοί εσκότωσαν ένα!...

Τότε  μένεα πνέοντες απελπισμένοι και ωσεί εκ πανικού φόβου κατειλημμένοι εστράφησαν   προς την οικίαν  του Μουσά.

Και ο δυστυχής Κωστάκης;

Ο Κωστάκης έκειτο χαμαί , καιρίως πληγωμένος μόνος , ουδεμία πλέον απεκδεχόμενος βοήθειαν  παρά των συντρόφων του. Αισθανόμενος  δε ότι δεν ηδύνατο να επιζήσει και ότι θάττον ή βράδιον θα ανεύρισκον αυτόν  ίσως έτι ζώντα , απεφάσισε να αποθάνει γενναίως , μίαν ώρα  ταχύτερον και εφώναξε με όσην ηδυνήθη ισχυράν φωνήν:

-Αι … μωρέ  Μουσά. Εδώ είμαι … Πού με γυρεύεις; Έλα να σου δώσω το μέλι οπού σου έφερα.

Το μέλι το οποίον είχε φέρει ίνα δώση αυτώ ως αντάλλαγμα φιλίας  δια τον σίτον.....>>
( η διήγηση συνεχίζεται με την ατυχή κατάληξη του Κωστάκη...)

Αν αναλογιστούμε  την σημασία της προσδοκώμενης παροχής του σίτου  για τους αποκλεισμένους και πεινασμένους θα εκτιμήσουμε καλύτερα την αξία του μελιού ως εξαιρετικού και σπουδαίου τροφίμου...

Σε άλλο περιστατικό γίνεται αναφορά της χρήσης του μελιού ώστε να  << γλυκαθεί>>το μπρούσκο κρασί...  Τεχνική που θυμίζει το οινόμελο ή μελίκρατον οίνο ...  

Στο χάρτη   διακρίνονται τα 11 χωριά  του Σουλίου  το τετραχώρι και το επταχώρι  η Γκιονάλα (Ρεματιά τώρα) είναι η γενέτειρά μου.

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

Οι άλλες...βρούβες....

Τελευταία όλο βρούβες βλέπω! και δεν αναφέρομαι μόνο στις αυτοφυόμενες  εκτάσεις όπως στην  φωτογραφία... Αναφέρομαι σε άλλες << βρούβες >>  εκείνες στις οποίες καταλήγουν κάποιοι ατυχώς κατα την προσπάθεια να γνωρίσουν την τέχνη της μελισσοκομίας...
Ορισμένοι <<προφέσορες >> βρήκαν τρόπο να ωφεληθούν οικονομικά πρωτίστως  αλλά και να ικανοποιήσουν το <<εγώ >> τους παριστάνοντας το δάσκαλο ...Είναι  μάλιστα  πολύ τραγικός  ο τρόπος που αυτοπροτείνονται για τα <<σεμινάρια>> που παραδίδουν... ένα κάρο λεφτά για υποτιθέμενη εκπαίδευση... Τέλειο δόλωμα για φρεσκοτσιμπημένους μελισσοκόμους ... Μεγάλο ζήτημα για κάποιον που τώρα ξεκινά να γνωρίζει τον κόσμο της μέλισσας... Ποιός δε θα ήθελε να μάθει για χωρίσματα και βασιλισσοτροφίες κλπ.;;; Εντάξει υπάρχει και αντίτιμο αλλά μπροστά σε τέτοια γνώση ....
Βρούβες φίλοι μου...  Λυπάμαι πολύ όταν εντοπίζω κάποιους τύπους που νομίζουν πως είναι ποιό έξυπνοι επειδή <<προλάβανε>>   να σκεφθούνε να κάμουν τον δάσκαλο...
Ποιός είσαι κύριε μου που διοργανώνεις (λέμε τώρα ) σεμινάρια ( έναντι αδράς αμοιβής);;;;
Ποιός είσαι κύριε  που γράφεις ένα σωρό βλακείες στο ιστολόγιο σου  (για να βοηθήσεις τάχαμου τους <<νέους μελισσοκόμους>>) και όλα αυτά για να κερδίσεις χρήματα από τις διαφημίσεις του μπλόκ;;;( αλίμονο...!)
Εντάξει την ξέρω τη γνωστή δικαιολογία : όποιος θέλει δέχεται όποιος θέλει διαβάζει ...Αλλά επιτρέψτε μου , δεν είναι έτσι ...
Τα μπλόκ μελισσοκομίας λειτουργούν ώς δεξαμενές  της μελισσοκομικής ενασχόλησης όλων μας. Στην παρέα μας υπάρχουν και αναγνωρισμένοι Γεωπόνοι - μελισσοκόμοι με ήθος και χαρακτήρα που φαίνεται από τον τρόπο  που αναρτούν : προσφέρουν , δεν βρήκαν μετερίζι να κονομήσουν! Στην παρέα μας υπάρχουν σοβαροί και έμπειροι μελισσοκόμοι που με μεράκι και φιλότιμο μεταφέρουν δοκιμασμένες πρακτικές...
Στην παρέα μας υπάρχουν μελισσοκόμοι που έχουν αρχίσει ,σε διαφορετικό χρόνο και βαθμό ο καθένας , να αντιλαμβάνονται τον κόσμο της μέλισσας και απο αυτούς μαθαίνουμε.
Φαίνεται όμως πως υπάρχουν και ...<<βρούβες>> Αλλά όπως η ανθική σταθερότητα του καλού για τη μελισσοκομία συνώνυμου φυτού είναι σχετικά μικρή , έτσι και η δική τους <<ανθική σταθερότητα>> θα τελειώσει  και ας ελπίσουμε με όσο το δυνατόν λιγότερα 50ευρα  ή χαμένα μελίσσια από λάθος <<συμβουλές>>.

Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Βόλτα στα μελίσσια της Εύβοιας και σκέψεις...

Που θα πάει...θα φτιάξει επιτέλους ο καιρός! Δε μπορεί , αρκετά τράβηξε φέτος η βαρυχειμωνιά.Δύσκολος χειμώνας  που ακόμη δεν τελείωσε.Ωστόσο στην χθεσινή εξόρμηση για Εύβοια το τσιμεντένιο διαχωριστικό  ήταν γεμάτο βρούβες ένα μονοπάτι πολλών χιλιομέτρων , επιτέλους σκέφθηκα ήρθε η άνοιξη...ήρθε;
όχι βέβαια...στις στροφές για τον <<άγιο>> τα ονειρά  μου  για ολάνθιστα λιβάδια προσγειώθηκαν...Ακόμη έχουμε Μάρτιο!!! Συνήθως σε τέτοια ταξίδια μπορώ να σκέφτομαι και να τακτοποιώ στο μυαλό τις σκέψεις μου...
Φέτος χάθηκαν μελίσσια που δε θα χανότανε σε άλλους χειμώνες.Πολύ και συνεχόμενο κρύο με βροχές εμποδισαν τα μελίσσια να τραφούν τόσο εκτός όσο και εντός με τα ζαχαροζύμαρα που τους έβαλα το Δεκέμβρη , η μελισσόσφαιρά δεν <<έσπαγε>> αφού οι καλές μέρες συναντήθηκαν με τις Αλκυoνίδες και δεν ήρθαν ποτέ...
Μετά από χρόνια διαπίστωσα πως τα ποντικάκια του αγρού  θυμούνται ακόμη πως να μπαίνουν σε μια κυψέλη: απλά εντοπίζουν το αδύναμο μελίσσι στο οποίο ο μελισσοκόμος δεν μείωσε το διάστημα της θύρας...
και μάλιστα έκανε εκπληκτικά  φαγώματα!
Το μελισσάκι επιβιώνει ακόμη μιας και ο Μίκι μάους έφυγε...με το καλό ή με το άγριο(ποιός ξέρει;)
Παρά τη θλίψη μου για τα μελίσσια που έχασα δε θα αποδώσω το φταίξιμο στον καιρό μέσα μου γνωρίζω πως ο κύριος φταίχτης είμαι εγώ ... ναι εγώ στέρησα από τον εαυτό μου τα μελίσσια γιατί δεν τα τροφοδότησα όταν έπρεπε.Είναι πολλά τα γιατί δεν τροφοδότησα και μάλλον δεν χρειάζονται να τα εκθέτω αρκεί μόνο το άσχημο αποτέλεσμα.