Σάββατο, 8 Σεπτεμβρίου 2012

Σκέφτομαι και λέω...

 Οι δύο άδοξες μεταφορές σε έλατο και πεύκο με έχουν λυπήσει πολύ. Ατυχώς οι προσπάθειες δεν απέδωσαν και πλέον ελπίζω σε κάποιον ψευτοτρύγο μπας και βγεί λίγο μέλι.Επομένως οι σκέψεις σχετικά με την μη συγκομιδή μελιού  με βασανίζουν αρκετά... σε πρόσφατη ανάρτηση που είχα αναφέρει  για τον ψεκασμό και τις απώλειες σε 20 μελίσσια που είχα στον Υμηττό παρέλειψα να αναφέρω  πως σχεδόν όλα είχαν 2-3 πλαίσια μέλι για τρύγο! Ενώ αντιθέτως άλλα 20  μελισσάκια  δεν βάλανε παρά 15 κιλά μέλι ...  Επίσης ένα βάζο μέλι απόν φίλο Κώστα Κουτσούκο επιβεβαίωσε παλαιότερες εκτιμήσεις μου πως η σταθερή μελισσοκομία μπορεί να αποδώσει  γευστικό μέλι ακόμη και στην Αττική στον Υμηττό όπου η φύτευση πεύκων έχει περιορίσει σε μεγάλο βαθμό το θυμάρι και τους λοιπούς μελισσοκομικούς θάμνους...
 Για τη δοκιμή επέλεξα αυτό το περίεργο στριφογυριστό κουτάλι που μπορεί να κρεμαστεί στο βάζο και να στραγγίσει ώστε να μη χάνουμε ούτε γραμμάριο!
Επανέρχομαι στο θέμα :εντάξει ατυχείς οι μεταφορές , πολλά τα έξοδα στο πήγαινε-έλα , κόπος κούραση κλπ. από την άλλη τι μέλι να βγάλεις στον Υμηττό  με τις κλεψιές και τα ραντίσματα;

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

Ποτίστρα νερού

Πολύ ζέστη φέτος , οι θερμοκρασίες  υψηλές και οι ανάγκες για νερό στα μελισσάκια ιδιαιτέρως αυξημένες  , οι παραφυάδες που γλύτωσα από τους κλέφτες μπήκαν σε κανονικές κυψέλες και καλά << κρυμένες>>  στην  άκρη του κήπου στο εξοχικό , από την πρώτη κίολας ημέρα οι υδροσυλλέκτριες ψάχνανε νερό , στις ποτισμένες ρίζες των φυτών , όπου έπεφτε νερό...
 και για να μην ταλαιπωρούνται και τρέχουν στις ξένες αυλές οπότε θα είχα γκρίνιες ... είπα να τους φτιάξω μια ποτιστρούλα  , αγόρασα   βιδωτές υποδοχές της 1/2 και 3/4 ίντσας ( για ποιό μεγάλο βυτίο) και έβαλα μια κοινή βρύση ώστε να << στάζει>> το νερό
 αφού ανοιχθεί η τρύπα στις διαστάσεις με ποτηροτρύπανο το βίδωμα προσαρμόζει στεγανά τη μούφα ή τη βάνα
 η βρύση ίσα που στάζει μια σταγονίτσα ( στα 5 δευτερόλεπτα περίπου ) σε ένα πιατάκι γλάστρας και το περίσσευμα ρέει σε άλλο πιατάκι γεμάτο με πέτρες για να μην ξεμείνουνε από νερό αν αδειάσει το βαρέλι.
 ευελπιστώ να βρώ χρόνο να προσαρμόσω και το φλοτέρ με την μόνιμη παροχή νερού.

Και κάτι ακόμη ,με προσεκτική προσθήκη χλωρίνης μπορούμε να συμβάλλουμε στην υγιεινή των μελισσιών μας

Δευτέρα, 3 Σεπτεμβρίου 2012

Μελισσοκλέφτες Vs Ψεκασμοί

Δύσκολο επιχείρημα να έχεις μελίσσια σε δημόσιο χώρο. Θα τα βλέπεις να μειώνονται από  τους συνήθεις λιγούρηδες ελαφροχέρηδες...
Έχω σκεφθεί να <<παγιδεύσω>> το σημείο με κάμερα ή GPS αλλά  και το κόστος είναι υψηλό και η συνέχεια θα με βάλει σε ...μπελάδες.
Είχα μερικές παραφυάδες σε κυψέλες που διαμόρφωσα με χωρίσματα σε τριπλοκυψελίδια και με τη γνωστή βιασύνη δεν έβαλα ούτε συνδετήρες και οι δε τροφοδότες ήσαν εντελώς πρόχειροι και μάλλον αυτή η προχειρότητα συνετέλεσε να μην κλαπούν!
Στο ίδιο σημείο ανάμεσα στα δικά μου μελίσσια ήταν  τέσσερα μελισσάκια φίλων , νέων μελισσοκόμων σε ασφράγιστες καινούργιες κυψέλες... ώσπου κάποιος καλός κύριος αφού περίμενε να περάσει ο δεκαπεντάυγουστος βούτηξε τα δύο μελισσάκια το διάστημα από Παρασκευή 17 / 8  το βράδυ  μέχρι Δευτέρα 20/ 8 το μεσημέρι που διαπίστωσα την κλοπή... Οι ημερομηνίες δεν θα είχαν τόση σημασία αν κατα τις ημέρες εκείνες δεν είχε αποκλειστεί η κυκλοφορία από την Πυροσβεστική υπηρεσία.............................Μάλιστα την Δευτέρα δεν με άφησαν να περάσω και ανέβηκα πεζός 1 χιλιόμετρο δρόμο  γεια να με πάρει η χαρά...
Τα δύο μελισσάκια έλειπαν , φρόντισε φαίνεται κάποιος  γελοίος που νομίζει πως είναι μελισσοκόμος με ξένο ιδρώτα....
Αηδίασα για ακόμη μια φορά με τις παλιοσυνήθειες των ανόητων που αντί να μάθουν μελισσοκομία και να αγοράσουν μελίσσια καρπώνονται  τα ξένα  
 
 και σα να μην έφτανε ο εφιάλτης της κλοπής που με ξεσήκωσε και  κουβάλησα ατάκτως τις παραφυάδες στην Θήβα.... οι δυσάρεστες εκπλήξεις είχαν και συνέχεια  καθώς μετά από τρείς μέρες  επισκέφθηκα ένα άλλο μελισσοκομείο μου στου Παπάγου και αντίκρυσα τις οδυνηρές συνέπειες του ραντίσματος των φοινικόδεντρων!!! Πληρώνουμε την διεστραμένη και περιβαλλοντικά τραγική όρεξη να έχουμε καταπράσινους φοίνικες  , ναι να έχουμε ξένα προς το οικείο περιβάλλον φυτά ανίσχυρα να αντέξουν από τους εχθρούς τους όπως αντέχουν εκεί που φυσιολογικά ευδοκιμούν....
 20 μελίσσια με νεκρές μέλισσες σωρηδόν στην είσοδο και  μέσα στην κυψέλη...
Βαρύ το τίμημα  να έχεις μελίσσια στην Αθήνα... Το απόγευμα ξαναπήγα για να πάρω τα μελίσσια , πριν καλά καλά παρκάρω ένα όχημα της Πυροπροστασίας με  ταχύτητα , με φάρο και μεγάλα φώτα έφτασε καταπάνω μου ,
-Ποιός ο λόγος που βρισκόσαστε εδώ???
-Ήρθα να πάρω τα μελίσσια μου , έχουν δηλητηριαστεί...
-Δεν γίνεται , άδεια πήρατε???
-Έχω πάθει ζημιά & τα μελίσσια θα τα πάρω.
-Είναι σίγουρο αυτό?
-Ποιό?
-Ότι είναι δικά σας?
-Ναι
- .........................
Αυτός ήταν ο .... έλεγχος και μετά αναρωτιέμαι πως μας κλέβουν τα μελίσσια !
Άσχετοι εντελώς ούτε να ζητήσει χαρτιά , να δει σφραγίδες ...τίποτα!
Το μόνο που είπε στον ασύρματο ήταν ο αριθμός του τρέιλερ δηλαδή του αυτοκινήτου όπως νόμιζε... Το τρέιλερ  το δανείστηκα από φίλο μιας και το δικό μου ήταν στη Θήβα και φυσικά ο αριθμός ήταν του άλλου αυτοκινήτου....................

Όπως ήταν αναμενόμενο τα πιό πολλά μελίσσια τέθηκαν σε ... καραντίνα στον κάμπο ( τι ειρωνεία εκεί που δεν είχαν τοποθετηθεί από φόβο ραντισμάτων) τα 5 έχουν ήδη πεθάνει , για τα υπόλοιπα απλά ελπίζω.
 
Έχουμε και λέμε λοιπόν :Μελισσοκλέφτες Vs Ψεκασμοί σημειώσατε ισοπαλία και οι δύο δεν παλεύονται!!!