Παρασκευή, 25 Αυγούστου 2017

Και ύστερα ήρθαν οι μέλισσες...

Ποτέ δεν μπορείς να είσαι απόλυτος για όλα. Για παράδειγμα πόσες και πόσες φορές η παρουσία σφηκών σε χώρους φαγητού δεν ερμηνεύεται λανθασμένα ως παρουσία μελισσών; Σε ταβέρνες αναψυκτήρια κ.α. οι μυρωδιές από αναψυκτικά, γλυκά ή ακόμη και από ψαρικά και κρέας προσελκύουν σφήκες και άλλα έντομα. Συνήθως ότι πετάει είναι μέλισσα για τους περισσότερους.  Όσοι (ανα-)γνωρίζουν όμως τη διαφορά μέλισσας και σφήκας κατανοούν ταυτόχρονα τη σύγχυση.
κάπως έτσι πολλές φορές διευκρίνιζα σε εκείνους που φοβόντουσαν το ενδεχόμενο τσίμπημα της ανεπιθύμητης ''μέλισσας'' και τους εξηγούσα πως οι μέλισσες δεν είναι έτσι και πως δεν υπάρχει πιθανός λόγος να βρίσκονται στο χώρο.
Την Τετάρτη προς το απόγευμα ήμουν στην Πρέβεζα  στα σοκάκια της πόλης. Στο φούρνο ενώ κοίταζα τα αρτοσκευάσματα διαπίστωσα την παρουσία μελισσών εντός του καταστήματος! Μέλισσες πετούσαν ψηλά στο ταβάνι και γύρω από τα ζαχαρώδη σκευάσματα...
προσπαθούσαν να βγούνε αλλά  κάποιες παρέμεναν μπερδεμένες στα τζάμια. Ρώτησα τον ιδιοκτήτη αλλά φάνηκε συνηθισμένος καθώς απάντησε ότι έρχονται εδώ και πολλές μέρες.
Λίγο πιο πέρα στον '' Αμβρόσιο'' στην ψαροταβέρνα η παρουσία των μελισσών ήταν ανεπανάληπτη. Στα τραπέζια που υπήρχαν πιάτα με γλυκό σταφύλι οι μέλισσες κυριολεκτικά βουτούσαν στο σιρόπι. Ο σερβιτόρος από φόβο έπαιρνε ότι μπορούσε αλλά άφηνε τα πιάτα με τις μέλισσες. Από που να ήρθαν άραγε;  Το πιο πιθανό να είναι κανένα μελίσσι εκεί κοντά και εξαιτίας της έλλειψης τροφής να ξεχύθηκε σε όποιο σημείο μπορεί να δώσει τροφή.

Στην Πάργα στο λιμάνι πρόσεξα και μερικές κυψέλες...
Και μια φωτογραφία του Μελισσοκομικού Συνεταιρισμού Ηπείρου, μου έφερε πολλές αναμνήσεις μέχρι και πριν από 30 χρόνια. Άλλη φορά θα γράψω και για τις εποχές που οι λέξεις μέλι, μελισσοκόμος, κυψέλη ηχούσαν ως άγνωστες στους πολλούς όχι σαν σήμερα που έχει ζήτηση η μελισσοκομία.

1 σχόλιο:

Koutsoukos Kostas είπε...

Πραγματικά κι εγώ μέλισσα σε τραπέζι δεν είχα δει ποτέ!