υπερβολές...

πόσο κοστίζει ένα μελίσσι ;;; αναμφίβολα πέραν του χρηματικού μέτρου η αξία του είναι ανεκτίμητη , τουλάχιστον για τον ιδιοκτήτη μελισσοκόμο...
Στην περίπτωση πώλησης μελισσιού η τιμή ρυθμίζεται από κάποιους βασικούς κανόνες
οι κυριότεροι είναι:
α)το...περιεχόμενο δηλαδή το μελίσσι !(κατάσταση βασίλισσας, πληθυσμός,πλαίσια με γόνο και μέλι κ.α.)
β)η αξία της κυψέλης εάν βέβαια πωλείται και αυτή...
γ) η αιτία πώλησης ή οι λόγοι αγοράς (για παράδειγμα η περίπτωση της συνταξιοδότησης καθιστά προσιτές τις τιμές ενώ η συστηματική πώληση ενός μελισσοτρόφου επιτάσει συγκεκριμένες τιμές..)
δ)η εποχή ...γιατί άλλο να πωληθεί ένα φρεσκοπιασμένο σμάρι και άλλο ένα δεκάρι και παραπάνω φθινοπωρινό μελίσσι και είναι αυτονόητο γιατί το σμάρι βρίσκεται στα...<< μπετά>> ενώ το δεκάρι+ στο ρετιρέ!
ε) το σύνολο των μελισσιών μειώνει κάπως την τιμή ( όπως γίνεται συνήθως στο εμπόριο)
Στην περίπτωση απώλειας του μελισσιού είτε απόφυσικά αίτια(ασθένειες κλπ.) είτε από λιγότερο φυσικά(=ΚΛΟΠΗ...) η αξία του μελισσιού είναι ανεκτίμητη...
στην τυπική και μόνο διαδικασία της δήλωσης της κλοπής η αξία είναι σχετική ή...άσχετη όπως θα δείτε στις φωτογραφίες ...
Η εύρεση των τριών κυψελών μοιάζει απίθανη(όπως και τόσων άλλων!)εκείνο που με ξάφνιασε ήταν η αναφερόμενη αξία...2000euroγια τρεις κυψέλες;;;;
δηλαδή :2000e δια τρεις κυψέλες =666 ανά κυψέλη!
Τι μελίσσια ήταν αυτά που κοστίζουν τόσο;;;

Χριστούγεννα २००९..καλά και ευτυχισμένα!

Χρόνια πολλά και ευτυχισμένα...και φέτος τηρώντας το έθιμο στολίσαμε το κλασικό δένδρο ...ας όψονται οι Βαυαροί που μας το έμαθαν! ο μόνος λόγος που εξακολουθώ να <<στολίζω>> δένδρο είναι η αγάπη μου για τη φύση ...Το μόνο στολίδι που βάζω , είναι ένα καλώδιο με μικρά λαμπάκια τα οποία αναβοσβήνουν όταν λείπω ...για να μη μας κάνει ποδαρικό κανένας κλέφτης...χρονιάρες μέρες!!!

το ελατάκι είναι ζωντανό και όχι νεκρό ή...πλαστικό.Εδώ και μια δεκαετία αγοράζω ένα αληθινό δενδράκι και μετά το πέρας των εορτώντο φυτεύω στην επαρχία διότι το κλίμα της Αττικής είναι ζεστό και δεν ενδείκνυται για μακροημέρευση...

Ποτέ δε συμπάθησα τα ψεύτικα δένδρα τα οποία έχουν τις...ανέσεις τους:τμηματικά αποσπώμενο κορμό, βιδωτά κλαδιά ,πτυσσόμενη βάση και...ένα κουτί που βολεύει στη φύλαξη μέχρι την επόμενη χρονιά...Πλέον σχεδόν παντού υπάρχουν ψεύτικα δένδρα διαφόρων τύπων...τεράστιο για τις δημόσιες υπηρεσίες ή τις τράπεζες ,περίπου στο ενάμιση μέτρο για τις οικίες και σε μίνι μέγεθος πάνω στο ψυγείο κάποιου εργένη ή στο ράφι ενός ψιλικατζίδικου...

Αλλά υπάρχουν και κομμένα δένδρα , συνήθως έλατα , τα οποία αραδιάζονται σε πλατείες ή περάσματα και είναι τόσα πολλά που σου δίνουν την εντύπωση δάσους ...Αυτά τα ελατάκια , άσχετα αν στην ουσία πρόκειται για κορυφές δένδρων , θα βρούνε την τελική θέση τους ευθύς μόλις τελειώσουν οι γιορτές...: δίπλα ή μέσα στον κάδο των σκουπιδιών!

Το μόνο σίγουρο είναι πως γνωρίζουμε πως τα δένδρα κόβονται...πως φυτεύονται ίσως να μη το μάθουμε ποτέ αν επιμένουμε στις παραπάνω επιλογές...

Θυμάμαι πόσο με ξάφνιαζε η επιμονή του πατέρα μου να φυτεύει και να μπολιάζει δέντρα στα πιο απίθανα μέρη(μέχρι και σε δημόσιο-δασικό χώρο)εγώ δυσφορούσα και για το κουβάλημα και για το πότισμα και η απάντηση ήταν-κάποιος θα περάσει και κάτι θα βρει..καρπό , φρούτο,βέργες και αν αυτά δεν υπάρχουν , θα βρει ίσκιο!

και να αναφέρω και το μελισσοκομικό πλαίσιο του θέματος...ελπίζω κάποια στιγμή στα κλαδιά αυτού του δένδρου , να μαζέψουν μελιτώματα μελισσούλες ή να ξαποστάσει κάποιο σμάρι...

Χρόνια πολλά με αγάπη!!!

Ο <<θοδωρής>> και η <<Δέσποινα>> από τη...Βυτίνα που έχουν μέλι αλλά δεν έχουν επώνυμο...

Μα επιτέλους δεν υπάρχει ντροπή; δεν υπάρχει ο παραμικρός φραγμός αξιοπρέπειας;
Η διαφήμιση ενισχύει την πώληση και μάλιστα κάποιες φορές με ευρηματικό τρόπο , ανάλογα βέβαια με το προιόν...Στην περίπτωση των μελισσοκομικών προιόντων όταν η πώληση γίνεται από τον ίδιο τον παραγωγό-μελισσοκόμο δεν χρειάζεται ιδιαίτερο διαφημιστικό μάρκετινγκ... η ποιότητα των προιόντων αρκεί...
Όταν όμως θυμηθούν κάποιες εταιρείες ή αλυσίδες σουπερμάτετ πως οι μέλισσες παράγουν μέλι...και πως μπορούν να κονομήσουν...καταφεύγουν σε τέτοιες διαφημιστικές σάχλες...
Και μας συστήνουν τον ...<<θοδωρή>> και τη <<Δέσποινα>> απο την Βυτίνα ...οι οποίοι είναι περήφανοι(!) για το μέλι τους ...

βεβαίως η έλλειψη επωνύμου δεν πτοεί τους προαναφερθέντες οι οποίοι ποζάρουν σαν τον Μπαγκς Μπάνυ....

Μα για πόσο χαζούς μας περνάνε αλήθεια; Άκου ο Θοδωρής και η Δέσποινα...ναι καλά ο Μήτσος και η Μαρία ή ο Φάνης και η Δήμητρα...από την Κρήτη , τα Δωδεκάνησα ,τα Κύθηρα...

Επιτέλους ας καταλάβουν αυτοί οι έμποροι πως τα προιόντα σαν το μέλι έχουν επώνυμο γιατί παράγονται από ΕΠΩΝΥΜΟΥΣ παραγώγους ...και αν ο ...Θοδωρής και η Δέσποινα ήταν υπαρκτά πρόσωπα , θα είχαν και επώνυμο εκτός από ...περηφάνια!

σημείωση: αφορμή για την σημερινή ανάρτηση αποτέλεσε η πρόσφατη ανάρτηση του κ.Κώστα Κουτσούκου με θέμα την φωτογραφία μελισσοκόμου (με ονοματεπώνυμο)από την Αίτνα...

Ετικέτα... τι ύπουλο πράγμα!

Η ετικέτα ενός προιόντος αποτελεί στοιχείο ταυτότητος και πλέον είναι απαραίτητο στοιχείο στην πώληση...
σε κάποιο τμήμα της εμπρόσθιας ή πίσω ετικέτας, αναγράφονται στα συστίνωντα υλικά του προιόντος...
Τουτέστιν :Συστατικά...με σειρά ποσότητος δηλαδή αναλογικά με την μεγαλύτερη ποσότητα κάθε μέρους του προιόντος αναφέρονται οι πρώτες ύλες...
Οι εταιρείες έχουν βρεί τρόπο ώστε να δηλώνουν τις τρομαχτικές ποσότητες του αλατιού και της ζάχαρης με υποδιαιρέσεις χημικών διασπάσεων!!! οπότε μετά η xημική αναγραφή :Naμειώνει το φόβο του αλατιού...Η αναφορά γλυκόζης , φρουκτόζης , σουκρόζης κλπ... <<μοιράζουν >> την ποσότητα της ζάχαρης και ο καταναλωτής νομίζει πως η περιεκτικότητα της στο προιόν είναι λιγότερη!
Ένα άλλο όπλο στην πώληση είναι η απεικόνιση στοιχείων(φωτογραφείες,σκίτσα,σύμβολα κ.α.) που παραπέμπτουν συναισθηματικά τον πελάτη και η αγορά γίνεται πιο εύκολα...
Υπάρχουν όμως και όρια τα οποία κάποιες εταιρείες τα ξεπερνάνε και δε θα αναφερθώ τώρα στα μικρά γράμματα που πρέπει να είσαι ...μερμύγκι για να τα εντοπίσεις και να τα διαβάσεις!
Κάποιες εταιρείες σαν τη συγκεκριμένη βγάζουν στην αγορά τρόφιμα τα οποία στολίζουν με εικόνες μελισσών αλλά θα πρέπει να μάθουν πως οι μέλισσες παράγουν : Μέλι,γύρη,πρόπολη,βασιλικό πολτό , κερί μέχρι τώρα δε βγάζουν<< εσάνς>> αυτή τη βγάζει ο άνθρωπος για άλλες δουλειές...
Το εν λόγω βάζο με καραμέλες και με γαλανόλευκη επισήμανση ! μου το έφερε δωράκι φίλος όταν το ανακάλυψε βλέποντας την όμορφη εικόνα της μέλισσας και πίστεψε πως περιέχει αν μη τι άλλο μέλι...εις μάτην όμως... άν κάνετε κλικ πάνω στην εικόνα και την ανοίξετε θα καταλάβετε την απάτη :Συστατικά : ζάχαρη,γλυκόζη ,εσάνς...
Οπότε προς τι η απεικόνισης ;;;;
Δεν μπορεί κάτι τέτοιες <<εταιρείες>>να εκμεταλεύονται εμπορικά την αγάπη του καταναλωτή στη μέλισσα και τα παράγωγα της και να πωλούν με τρόπο κομπογιαννίτικο και ξεφτιλισμένο... έλεος..

Το δηλητήριο της μέλισσας δεν είναι απλή υπόθεση...

Ένα ποτήρι κρασί ή ένα ποτήρι ξύδι ή τελος πάντων ένα ποτήρι κρασί που είναι ξίδι ,μπορεί να μας σώσει τη ζωή...Η αντίδραση του οργανισμού έπειτα από το τσίμπημα της μέλισσας διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο...Οι περισσότεροι άνθρωποι που χάνουν τη ζωή τους από τσίμπημα μέλισσας ή από κάποιο άλλο έντομο έπειτα από αλλεργικό σοκ , δυστυχώς δεν γνωρίζουν ότι είναι αλλεργικοί...

Οι μελισσοκόμοι αναγκαστικά δεν θα πρέπει να είναι αλλεργικοί στο τσίμπημα και εάν είναι ή εάν κάποια στιγμή γίνουν από κάποιο <<βρώμικο>> τσίμπημα , θα πρέπει να λάβουν ιατρική βοήθεια ώστε να ξεπεράσουν την αλλεργία...

ακόμη όμως και αν εμείς ή κάποιο μέλος της οικογενείας μας δεν έχει αλλεργικότητα , το βαλιτσάκι με φάρμακα πρώτων βοηθειών πρέπει να υπάρχει άμεσα στις οποιεσδήποτε εργασίες στα μελίσσια...

Ίσως αυτά που γράφω να φαίνονται γνωστά και απλά αλλά δυστυχώς είναι βασικά μέτρα πρόληψης τα οποία δυστυχώς κάποιοι συνάδελφοι δεν εφαρμόζουν...

Πρέπει να δούμε το ζήτημα σοβαρά γιατί η ασφάλεια της ζωής προέχει...

Έτυχε να γνωρίζω μελισσοκόμους που ξεκινούσαν για τα μελίσσια ρίχνοντας στο διπλανό κάθισμα του συνοδηγού μόνο τη μάσκα και θεωρούσαν πως η χρήση της αρκεί...

ψιλά γράμματα θα μου πείτε...Όχι βέβαια σαν αυτά που πρέπει όλοι να γνωρίζουμε!

Το να πάρουμε από μόνοι μας μια αγκαλιά φάρμακα που πιθάνον και να βλάπτουν δεν είναι λύση...Υπάρχουν πιο ειδικοί όπως ο εξειδηκευμένος ιατρός ή ο φαρμακοποιός που θα μας υποδείξουν τι πρέπει να έχουμε μαζί μας και ακόμη πως θα χορηγήσουμε όταν πρέπει τις πρώτες βοήθειες

ακόμη και το πλέον απλό καταπραυντικό έχει χώρο στο μελισσο-φαρμακείο και μακάρι να είναι το μόνο που θα βγαίνει από το βαλιτσάκι...

ο συνήθης τύπος φαρμάκων είναι κρέμα για εξωτερική χρήση στα σημεία τσιμπήματος και μια τέτοια αλοιφή θα περιορίσει το πρήξιμο...
εκτός από το μελισσοκομείο στο οποίο πρέπει να έχουμε πάντα τα φάρμακα , ένα δεύτερο σημείο είναι το αυτοκίνητο που μεταβαίνουμε στο μελισσοκομείο ή το φορτηγό που μεταφέρουμε τα μελίσσια...και όχι να τα ξεχνάμε όπως ξεχνάμε το δίχτυ μεταφοράς και τόσα άλλα...

(έχω δει μέρα μεσημέρι τριαξονικό φορτηγό με ανοιχτές τις πόρτες των μελισσιών να περνάει απο την πλατεία της Ελλοπίας και οι μέλισσες να είναι σύννεφο!φαντάζομαι πως ούτε τα μέτρα πρόληψης ατυχήματος αλλεργίας θα νοιάζανε τον οδηγό...)

η ύπαρξη ενέσιμων διαλυμάτων επιβάλλεται για άτομα που θα εμφανίσουν έντονα αλλεργικά συμπτώματα και επειδή ούτε εμείς ούτε οι ίδιοι πολλές φορές το γνωρίζουν καλό θα είναι να υπάρχουν...
Ο μελισοκόμος που δέχεται στο μελισσοκομείο άτομα μή εξοικοιωμένα που δεν γνωρίζουν από μελισσοκομία πρέπει να είναι προσεκτικός ώστε να αποφύγει αλλεργικά επεισόδια... Καλύτερα να αρνηθεί την επίσκεψη παρά να θέσει σε κίνδυνο τα άτομα.

Ο κάθε μελισσοκόμος δέχεται διαφορετικό αριθμό τσιμπημάτων , αυτό εξαρτάται από πολλούς : από το ντύσιμό του , από τον χειρισμό , από τη ράτσα μελισσιού από αρκετούς λόγους... αλλά πόσα τσιμπήματα μπορεί να αντέξει ο οργανισμός του;

σίγουρα το δηλητήριο της μέλισσας σε μικρή ποσότητα , ωφελεί τον οργανισμό αλλά τα πολλά τσίμπηματα μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή μας...

σημείωση: η συγκεκριμένη ανάρτηση δεν έγινε λόγω ασθενοφοβίας ούτε προσπαθώ να κινδυνολογώ .Το θέμα είναι αρκετά σοβαρό και δυστυχώς έχω βαρεθεί να διαβάζω ή να ακούω ανασκευασμένες επαναλήψεις θεμάτων για τη βαρρόα για τον εργάτη και για τόσα άλλα που αναμασώνται μόνο και μόνο για λαμβάνουν χώρο σε κάποιο περιοδικό ή συμπόσιο...

Επιτέλους θα πρέπει να ασχολούμαστε με θέματα που πρέπει αλλά δε γνωρίζουμε στον απαιτούμενο βαθμό...

Πήλινη Κυψέλη 20 και πλέον αιώνων!

Στο σταθμό του μετρό στο Σύνταγμα εκθέτονται ορισμένα αγγεία που εντοπίστηκαν κατά τη δημιουργία των γραμμών , έντονο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ύπαρξη πήλινης κυψέλης

η οποία εκτιμάται πως χρονολογήται μετάξύ 1ου αιώνα π.Χ και 1ου αιώνα μ.Χ.

Αναμφίβολα η πρώτη εύκολη κατοικία που έδωσε στις μέλισσες ο άνθρωπος(όταν έπαψε να είναι θηρευτής) ήταν κατασκευασμένη από ξύλο δηλαδή από υλικό όμοιο με τη συνήθη φυσική κατοικία...Ωστόσο η ανάγκη εύχρηστης κυψέλης , οδήγησε στην κατασκευή ενός μοναδικού τύπου κυψέλης...

ως υλικό χρησιμοποιήθηκε ο πηλός , ο οποίος επιτρέπει σχηματοποίηση στα μέτρα χρήσης του αγγείου και επιπλέον έχει αντοχή στη φθορά...

το ιδιαίτερο σχήμα της πήλινης κυψέλης ευννοεί την κάθετη ανάπτυξη της φωλιάς και μαρτυρά πως έγινε για συγκεκριμένους λόγους...

ειδικά αν αναλογιστούμε τους ευρεθέντες ποικίλους τύπους αγγείων αλλά και αμφορέων που χρησιμοποιούνταν για διαφορετικά προιόντα καταλαβαίνουμε πως το σχήμα διαμορφωνότανε ανάλογα με τη χρήση αλλά και το προιόν , οπότε για παράδειγμα είναι άλλο το πήλινο αγγείο για λάδι , άλλο για κρασί και άλλο για σιτηρά...

επομένως η συγκεκριμένη κατασκευή της πήλινης κυψέλης έγινε αποκλειστικά και μόνο για μελισσοκομική χρήση και συγκεκριμένα για εκμετάλευση και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται για απλή λύση -εγκατάσταση του μελισσιού...

στο συμπέρασμα αυτό οδηγούν οι εξωτερικές αλλά κυρίως οι εσωτερικές μετρήσεις που αποδεικνύουν την επιθυμία για κάθετη ανάπτυξη...

Βλέπουμε λοιπόν πως ανάλογα με τα υπάρχοντα υλικά αλλά και την τεχνογνωσία η προσπάθεια για συστηματική μελισσοκομία είναι αιώνιος σκοπός...

Περι καπνού ο λόγος....

Η επίσκεψη στα μελίσσια από την πιο σύντομη επιθεώρηση , μέχρι την πλέον πολύλεπτη παραμονή κατά τον τρύγο ή την αναδιάταξη των πλαισίων , καθιστά τη χρήση καπνού απαραίτητη...

γεμίζουμε το δοχείο του καπνιστηρίου ανάλογα με τον αριθμό μελισσιών αλλά και τον απαιτούμενο χρόνο εργασίας σύμφωνα πάντα με το ρυθμό που δουλεύουμε...

Η εκπνοή του καπνού αδρανοποιεί τις φερομόνες συναγερμού των μελισσών και το αμυντικό σύστημα τους , τίθεται εκτός λειτουργίας για χρονικό διάστημα κατά το οποίο μπορούμε να επεμβαίνουμε στο μελίσσι με ευκολία...

Δεν υπάρχει λόγος να μην χρησιμοποιούμε καπνό γιατί τότε καταπονούμε και τις μέλισσες αλλά και τον εαυτό μας και ας μην αψηφούμε το βαθμό επικινδυνότητας που επιφέρει η έλλλειψη καπνού!

Κατά καιρούς ακούω κάποιους φίλους να επιμένουν πως δεν πρέπει να καπνίζουμε τα μελίσσια γιατί :από τα ρούχα και τα εργαλεία του μελισσοκόμου που μεταφέρεται η έντονη μυρωδιά στο αυτοκίνητο και στο σπίτι ...υπάρχει πρόβλημα και στο τρυγημένο μέλι....

Είναι λογικό πως η καύσιμη ύλη αποδίδει ανάλογη ένταση καπνού και οσμής...

Τα μη τοξικά υλικά που χρησιμοποιούμε ,είναι ποικίλα: ξερά φύλλα , φρύγανα , πριονίδι ,πευκοβελόνες , ίσκες , χαρτόνια ,σαθρά ξύλα και γενικά κάθετί στεγνό φυσικό υλικό που θα καίγεται ατελώς και θα δίδει καπνό σε βαθμό που αποσυντονίζει τις μέλισσες χωρίς να τους προξενεί ενόχληση!

Η χρήση του καπνιστηριού ακούγεται απλή υπόθεση αλλά δεν είναι...Πρέπει να προσέχουμε το άναμα του ,το χειρισμό του ώστε να μη μας προκαλέσει εγκαύματα και φυσικά το σβήσιμο του ειδικά τους θερινούς μήνες γιαυτό και είναι προτιμότερο να το διατηρούμε σε όρθια θέση π.χ. σε μια άδεια κυψέλη και να το σβήσουμε μακριά από το μελισσοκομείο ή το ύπαιθρο

ο εικονιζόμενος τύπος πνευματικού καπνιστηριού με πλέγμα , αποτρέπει πιθανά εγκαύματα!

Άν χρησιμοποιήσουμε τον καπνό με τον απαιτούμενο τρόπο , τότε δεν τίθεται θέμα δυσφορίας από την χρήση του

Αρκεί να ξεκαθαρίσουμε πως κάθε υλικό καύσης , διαφέρει λόγω σύστασης....

Για παράδειγμα οι πευκοβελόνες αποφέρουν έντονο καπνό αλλά και ιδιαίτερα έντονη μυρωδιά , εξαιτίας της ρητίνης που περιέχεται σε μεγάλη ποσότητα...Η ίσκα μυρίζει ελάχιστα ενώ τα σαθρά ξύλα σχεδόν καθόλου!

επομένως δεν χρειάζεται να απορίψουμε τη χρήση του καπνού αλλά να αναζητήσουμε καύσιμες ύλες που δεν αφήνουν έντονες οσμές...

Σίγουρα η αναζήτηση τέτοιων υλικών , να είναι πιο δύσκολη απο την εύρεση πευκοβελόνων όμως είναι προτιμότερο να κουραστούμε λίγο παρά να επεμβαίνουμε στα μελίσσια γιατί τότε η συμπεριφορά τους ...θα είναι ανάλογη!!!