Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010

Συνδετήρες τύπου ''Σωτηρόπουλου" & ελάσματα...

Η ασφάλιση των επι μέρους τμημάτων & εξαρτημάτων κρίνεται απαραίτητη και αποτρέπει προβλήματα τόσο κατα τη μεταφορά των κυψελών στη νομαδική μελισσοκομία , όσο και στη στατική μελισσοκομία...

η κινητή βάση για πολλά χρόνια (δεκαετίες ολόκληρες!) παρέμεινε εκτός εφαρμογής με κύρια αιτιολογία την πιθανή απόσπαση απο τον όροφο της γονοφωλιάς...οι διάφοροι τρόποι πρόσδεσης & σταθεροποίησης : καρφιά ,σύρματα , σχοινί ήσαν δύσχρηστα και αμφιβόλου αποτελέσματος...
και έτσι η σταθερή γονοφωλιά έδωσε λύση στην σταθεροποίηση της βάσης αλλά συνάμα κατέστησε αποκλειστικά και μόνο για γονοφωλιές τους ενιαίους πλέον ορόφους...
Ωστόσο η κινητή βάση επέστρεψε και η αδυναμία σταθερότητας εξαλείφθηκε με την εφαρμογή προσδετικών μέσων δηλαδή συνδετήρων ή ελασμάτων...
ανάλογα με τον τύπο βάσης...

οι συνδετήρες ξεκίνησαν να χρησιμοποιούνται ευρέος στη χώρα μας με την έλευση του εξωτερικού καπακιού ''τύπου αυστραλίας''....μέχρι τότε τα παλαιά ρηχά καπάκια ασφαλιζόντουσαν με την προσθήκη λίθων ικανού βάρους τα νέα καπάκια εφαρμόστηκαν και για το πλεονέκτημα ελεύθερου χώρου πάνω απο τα πλαίσια αλλα κυρίως για την ασφάλεια κατά τη μεταφορά ...τα ευθεία ή σχήματος ''Ζ'' ελάσματα μπορούν να δέσουν το καπάκι με τον όροφο ...Κατά τη γνώμη μου όμως οι ιδανικοί συνδετήρες είναι του τύπου ''Σωτηρόπουλου''
άν εφαρμοστούν στα αντίστοιχα σημεία των τμημάτων του εξοπλισμού κυψέλης (καπάκια-όροφοι) είναι δυνατή η εναλλαγή και εφαρμογή για άμεση σχηματοποίηση των κυψελών που θέλουμε....δηλαδή ασφαλή διαίρεση και πρόσθεση ορόφων!
επιπλέον το άνοιγμα για επιθεώρηση είναι πανεύκολο...
αρκει να προσέξουμε κάποιες λεπτομέρειες κατα την αγορά ...Προσοχή γιατί η προχειρότητα κάποιων υλικών θα ζημιώσει μόνο εμάς...

έτυχε κάποτε να πάρω άγκιστρα τα οποία δεν είχαν φρέζα με αποτέλεσμα το κεφάλι της βίδας να προεξέχει και να δημιουργεί πρόβλημα η κάτω βίδα στην απασφάλιση της λαβής ασφαλείας...
προσοχή λοιπόν όταν αγοράζουμε για να μην παιδευόμαστε με μετατροπές...(τρυπάνι για φρεζάρισμα στις τρύπες)







καλό είναι οι βίδες να είναι ενός τύπου ...προτείνω 16χιλιοστών και να εφαρμόζουν πλήρως μέσα στη φρέζα της τρύπας

με ένα δραπανοκατσάβιδο με μαγνητική μύτη , το βίδωμα στο σημείο που μετρήσαμε και μαρκάραμε , μπορούμε να δουλεύουμε άνετα...

το άγκιστρο στο καπάκι μπαίνει εφόσον τσεκάρουμε το μέσον της πλευράς ή με τη βοήθεια κάποιου αυτοσχέδιου Στένσιλ...εφαρμόζουμε σε έναν όροφο το καπάκι , το σπρώχνουμε προς τα πίσω ίσα να πατάει το άγκιστρο και το βιδώνουμε...αποφεύγουμε έτσι το <<κρέμασμα>>αλλά και το βίδωμα ψηλά που δεν επιτρέπει την πρόσδεση κατα την προσθήκη ενδιάμεσων τμημάτων(τροφοδότες οροφής ,διάφραγμα βασιλίσσης κ.α.)

μεγάλη προσοχή και στο μήκος της βίδας της πεταλούδας ...επειδή υπάρχουν διάφοροι και διάφοροι κατασκευαστές διαπίστωσα κάκιστες αντιγραφές με χαλαρές πεταλούδες που δεν εφαρμόζουν στο έλασμα αγκιστρώματος

η εξέλιξη της πεταλούδας επιτρέπει την πρόσθεση ενδιάμεσων υλικών απο τον τροφοδότη οροφής και το σχετικά λεπτό πλαστικό διάφραγμα



μέχρι το πλαισιωμένο με ξύλινο τελάρο!



ο συνδετήρας ρυθμίζεται καθύψος και μπορεί να προσαρμοσθεί ακόμη και αν το άγκιστρο έχει μικρή απόκλιση....
Η εγκατάσταση και συνεπώς η χρησιμοποίηση μέτρων ασφαλείας όπως οι συνδετήρες και τα ελάσματα κάνουν την ασχολία με τα μελίσσια πιο σίγουρη και ασφαλή....
Μια κυψέλη με συνδετήρες είναι πιο ασφαλής και μπορούμε να τη μεταφέρουμε και να τη φιλοξενήσουμε ακόμη και στο μπαλκόνι μας στον 3ο όροφο στο Ζωγράφο Αττικής για μία νύκτα!



Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

σύρμα...

το σύρμα εφαρμόζεται εντός πλαισίου για την σταθεροποίηση του τεχνητού φύλλου κερήθρας αλλά και την ασφαλή συγκράτηση της κερήθρας κατά την φυγοκέντρηση...ωστόσο η λανθασμένη ή επιπόλαιη τοποθέτηση του σύρματος επιφέρει μεγάλα προβλήματα ...πέρασαν αρκετές δεκαετίες για να αποφευχθεί η απόσχιση των κερηθροστατών ...
τα κάθετα πηχάκια του πλαισίου (κερηθροστάτες) είναι διάτρητα σε τέσσερα σημεία από τα οποία διέρχεται εναλλάξ το σύρμα και τεντώνεται για να συγκρατήσει την τεχνητή κερήθρα...όταν όμως ένα τέτοιο πλαίσιο μπει στον εξαγωγέα ...η φυγόκεντρη δύναμη επιφέρει διέρυνση και απόσχιση των κερηθροστατών με επακόλουθο φαινόμενο την χαλάρωση των συρμάτινων χορδών...

η εφαρμογή καψουλιών στις οπές των πλαισίων επιτρέπει την ασφαλή σύσφιξη του πλαισίου χωρίς φθορά όταν <<βαρύνει>> από μέλι ή στον μελιτοεξαγωγέα...




τα 8 καψούλια ανα πλαίσιο κοστίζουν ελάχιστα...η τοποθέτηση γίνεται με διάφορους τρόπους ....



προσωπικά τα προσαρμόζω στις τρύπες με ένα μαγνητικό κατσαβίδι και τα στερεώνω χτυπώντας τα με ένα σφυράκι...


τα καψούλια τοποθετούνται από την εξωτερική πλευρά των πλαισίων και με μήκος 7 χιλιοστά δεν ξεπερνούντο πάχος των κερηθροστατών(1,01 εκατοστά)...






το σύρμα της αρματωσιάς των πλαισίων είναι της αρεσκείας μας No 24,25,26...






μετά την εξέλιξη και περιέλιξη του σύρματος με μια πένσα ή ένα μυτοτσίμπιδο , δένουμε τις άκρες του πλαισίου...







υπάρχουν διάφοροι τρόποι <<δεσίματος>> πλαισίων...με καρφάκια , με τύλιγμα των άκρων του σύρματος , με πρόσδεση των κερηθροφορέων και του κάτω πήχη,με πίεση των κερηθροστατών για τα μπόσικα...πολλά κόλπα , ανάλογα με την όρεξη του κάθε μελισσοκόμου!







το ζητούμενο είναι ένα...να μην είναι χαλαρό το συρμάτωμα ...











η προσθήκη καψουλιών γίνεται ευκολότερη με μια συσκευή σαν αυτή που επινόησε ο φίλος Μάρκος απο την Πάρο ,(έχει κάνει σχετική ανάρτηση)...










κάποια παλιά πλαίσια που έχω έχουν αρχίσει να θυμίζουν...











παλαιότερα ! κάποια στιγμή θα τα απομακρύνω και θα τους βάλω καψούλια για να μην έχω ευτράπελα στον εξαγωγέα...

























Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Ένας πραγματικός εχθρός των πεύκων...

Τα τελευταία χρόνια η αιτίαση των ξεραμένων πεύκων είναι μία ... : ο <<εργάτης>> που βάλανε οι μελισσοκόμοι ...και η εύκολη απόδοση ευθύνης οφείλεται στην άγνοια για το ίδιο το έντομο...

η θέα της <<βαμβακάδας>> στον κορμό ενός ξερού πεύκου είναι η ...απόδειξη!
Αλλά πεύκα ξερά όπως το εικονιζόμενο ...από ποιό λόγο εξηράνθησαν;;;;
ο πραγματικός εχθρός είναι η πιτυοκάμπη και ευτυχώς κάποιοι το έχουν καταλάβει και λαμβάνουν μέτρα καταστολής ...


όπως ο Δήμος Υμηττού ο οποίος μερίμνησε και τοποθετήθηκαν εξατμιστήρες φερομόνης ...




τα πεύκα λοιπόν ξεραίνονται από παράγοντες άσχετους με τον Marchaliva hellenica ...




οι κυριότεροι λόγοι είναι η ανομβρία και έλλειψη ποτίσματος κατά τους θερινούς μήνες , η πύκνωση φύτευσης που εγκλωβίζει την ανάπτυξη των κλαδιών , η πιτυοκάμπη που σχηματίζει τεράστιες αποικίες και κατατρώγει ολόκληρα δέντρα...






αλλά όλα αυτά παραβλέπονται και μόνος ένοχος είναι ο εργάτης....







έπρεπε να γίνουν εκατοντάδες πλύσεις με νερό για να απομακρυνθεί η <<ασθενής >>εικόνα της λευκής βαμβακάδας , έπρεπε να γίνει αλόγιστη χρήση εντομοκτόνων για να δηλητηριαστεί σχεδόν μέχρι τέλους το ένοχο έντομο , έπρεπε να κατηγορηθούν ως υπεύθυνοι οι μελισσοκόμοι...
αλλά τα πεύκα συνεχίζουν να ξεραίνονται μήπως τελικά ο ένοχος είναι άλλος;;;;

Υ.Γ. : η παρούσα ανάρτηση έγινε με αφορμή την αξιόλογη αναφορά για την πιτυοκάμπη , στην πρόσφατη ανάρτηση του φίλου και συνάδελφου Αθ.Μιχαηλίδη(ΜελιΣάκης)



Σάββατο, 23 Ιανουαρίου 2010

μελισσοκομική βιβλιοθήκη μέρος 6ον παλαιά βιβλία

Η μελισσοκομική βιβλιοθήκη εμπλουτίζεται συνεχώς με διάφορα βιβλία...αυτή τη φορά στο καλάθι του μήνα μπήκε ένα βιβλίο που έψαχνα αρκετό καιρό ''ο οδηγός της νεωτέρας μελισσοκομίας '' του αειμνήστου Γεωργίου Τριβιζά...

παλαιό βέβαια βιβλίο αλλά με περγαμηνές και δάφνες που απονεμήθηκαν από εξέχουσες μορφές όπως ο μεγάλος μας ποιητής Κ.Παλαμάς ...

μετά από αρκετό ψάξιμο ξετρύπωσα σε ένα παλαιοβιβλιοπωλείο ένα αντίτυπο έδοσης του '48 με επιμέλεια του υιού του συγγραφέως...


η πρώτη έκδοση έγινε το...1904!


κάποια θέματα των 360 σελίδων του βιβλίου είναι ξεπερασμένα ενώ ο αναγνώστης δεν θα βρεί πληροφορίες για σύγχρονα ζητήματα(βλέπε:βαρρόα,συλλογή γύρης ή πρόπολης,τυποποίηση μελιών κ.α.)και τούτο είναι εύλογο μιας και όλα αυτά επήλθαν αργότερα στο μελισσοκομικό προσκήνιο...Ωστόσο υπάρχουν θέματα άξια λόγου όπως ο τύπος κυψέλης που επινόησε ο ίδιος ο Τριβιζάς...





και το όνομα αυτής...Πήγασος! και παρά το γεγονός πως σήμερα δεν υφίσταται στην πράξη ο έν λόγω τύπος ...τα περιγραφόμενα στοιχεία της είναι ικανά για να μας ταξιδέψουν σε άλλες εποχές ...




Ο ''οδηγός της νεωτέρας μελισσοκομίας '' του Γ.Τριβιζά και ''η σύγρονη πρακτική μελισσοκομία ''του Β.Δερματόπουλου βρήκανε θέση στα ράφια της βιβλιοθήκης μου।Εκείνο μόνο που δε καταλαβαίνω είναι η αδιαφορία των θεσμοθετημένων κρατικών φορέων για το ξεκίνημα της μελισσοκομίας στην Ελλάδα...σκόρπια πράγματα δηλαδή...συνέδρια , ημερίδες , λόγια χιλιοειπωμένα και μασημένα σαν τη μαστίχα και απο έργα και υλικό :ΤΙΠΟΤΑ...
μετά από ένα και πλέον αιώνα στα βήματα της σύγχρονης μελισσοκομίας καμία ενέργεια για διάσωση και διάδοση της μελισσοκομικής ιστορίας!
Ούτε κάποια σοβαρή δημοσίευση φωτογραφικών στοιχείων ούτε κάποιος ελεύθερος επισκέψιμος χώρος που να συγκεντρώνει αντικείμενα βιβλία και γενικά κάθετί που χαρακτηρίζει μουσείο φωτεινές εξαιρέσεις προσπάθειες μελισσοκομικών συλλόγων της περιφέρειας(Μελισσοκομικός Σύλλογος Δωδεκανήσου κ.α.)
Για να πας μπροστά πρέπει να κοιτάς και λίγο πίσω...για να μην αλλοιώνεται η πορεία σου και αλλάζεις πορεία ολότελα ....

Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2010

Μελίσσι του δάσους


Aυτό το μελίσσι κατοικούσε για τρία περίπου χρόνια στο εικονιζόμενο κορμό πουρναριού , μέσα σε οικογενειακό κτήμα στην Ήπειρο...

σχεδόν τρία είναι πολλά αλλά ως γνωστόν η αναβολή ενίοτε φέρνει το ποτέ!Τελικά δεν κατέστη δυνατό να είμαι εκεί για να βοηθήσω...Ωστόσο τρία παλληκάρια : ο δάσκαλος μου στη μελισσοκομία ο πατέρας μου ο Χρήστος , ο αδερφός μου ο Βαγγέλης και ο Χρήστος Μπάλλος ανέλαβαν δράση!

Το πουρνάρι είναι συνήθης κατοικία των μελισσών μιας και οι εσωτερικές κοιλότητες του είναι κατάλληλες για σχηματισμό μελισσοφωλιάς αρκεί η είσοδος να είναι μικρή ώστε να προστατεύει απο τους εισβολείς...


Η επιχείρηση <<κόψιμο>> του μελισσιού , έλαβε χώρα λίγο πριν τον Χειμώνα

το μελίσσι ήταν σχετικά πολύ ήρεμο και κατά την κοπή και κατά την εγκατάσταση στην κυψέλη

έπειτα από λίγο αρχικό κάπνισμα ξεκίνησαν οι εγκοπές με το αλυσοπρίονο , επιφανειακά από την είσοδο ώστε να διαπιστωθεί το σημείο της μελισσοφωλιάς...

Τις πιο πολλές φορές η φωλιά βρίσκεται πάνω ή ευθεία από το ύψος της εισόδου και σπανιότερα πιο κάτω (για λόγους καθαριότητας) επειδή όμως οι κούφιοι κορμοί έχουν απίθανα σχήματα και μεγέθη ..ποτέ δεν μπορείς να γνωρίζεις τι γίνεται από μέσα!

αρχικά διαπιστώθηκε πως εσωτερικά ο κορμός ήταν κούφιος κυλιδρικά και σε λίγο φάνηκαν οι κερήθρες ...ύψους 60 και πλέον εκατοστών!

Με αρκετό κάπνισμα έγινε διεύρυνση του κορμού

και σταδιακά έγινε η απόσπαση κερηθρών και εναπόθεση στην κυψέλη που τοποθετήθηκε εφαρμοστά στο δέντρο για να μεταφερθεί ο πληθυσμός του μελισσιού

οι κερήθρες με γόνο μπήκαν στον κάτω όροφο , επάνω μερικές με μέλι και σε δοχεία για το σπίτι περίπου 12 κιλά μέλι!!!

ο πληθυσμός του μελισσιού κάλυψε 15 πλαίσια...

και μιας και το δέντρο ήταν σε ιδιόκτητο κτήμα , κόπηκε και απέφερε αρκετά ξύλα κατάλληλα για θέρμανση

δε ξέρω για ποιό λόγο αλλά πάντοτε με εξίταρε η ιδέα απολαβής τέτοιων μελισσιών <<άγριων>> κατα το λεγόμενον ...Βεβαιώς η λέξη <<άγριο>> δεν σημαίνει επιθετικότητα αλλά χαρακτηρίζει τα μελίσσια που ζουνμόνα τους στη φύση σε φυσικές κατοικίες , δέντρα , βράχους κλπ.

και μια αναμνηστική φωτογραφία των συνονόματων μελισσοκόμων!