Τρίτη, 20 Σεπτεμβρίου 2011

Μιά βόλτα στην Ήπειρο

Την προηγούμενη εβδομάδα  βρέθηκα στην Ήπειρο και με την ευκαιρία πέρασα να πώ ένα ''γειά'' στις παραφυάδες του αδελφού μου...

Με φόντο το όρος ''Βαλαωρίτη''...



ο κάμπος της Λάμαρης πλούσιος σε μελισσοβοσκές  (λυγαριά , βαμβάκι ,τριφύλι , καλαμπόκι  κ.α.)  βοήθησε ώστε οι παραφυάδες να δυναμώσουν  και να γίνουν ''δεκάρια'' μελίσσια...
όχι μόνο δεν χρειάστηκε τροφοδότηση αλλά δώσανε και από 1-2 πλαίσια μέλι!
Η επιλογή τοποθέτησης μελισσιών στους κάμπους του Αμβρακικού κόλπου  είναι ιδανική για οσους θέλουν να ''φτιάξουν'' τα μελίσσια τους.
Εδώ με φόντο το Ζάλογγο!

Τα τελευταία χρόνια δεν γίνονται ψεκασμοί με φυτοφάρμακα όπως παλιά και δεν διαπιστώθηκαν δηλητηριάσεις ( φαίνεται πως λόγω κόστους οι αγρότες αποφεύγουν τα ραντίσματα) επίσης δεν υπάρχουν  σερσένια , μάλλον κινούνται σε άλλα υψόμετρα...
 
αυτό το μελισσάκι ''προσγειώθηκε'' ως αφεσμός ,στις 21 Μαίου του Αγίου Κωνσταντίνου, στο παράθυρο του δωματιού του αδελφού μου  και έκτοτε παρέμεινε στο σπίτι και  βοηθά στον καθαρισμό
των απολεπισμάτων και όλων των σκευών του τρύγου!!!

Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2011

Έρημα σημάδια...

Μάρτιος 2008 , οι άδειες κυψέλες  - ψευδοσημάδια  αποτρέπουν την τοποθέτηση μελισσιών...
<<Έρημα σημάδια>>  ως έκφραση σημαίνει την  κατάσταση αχρηστίας πραγμάτων - αντικειμένων  , των οποίων η εικόνα σχεδόν θυμίζει την πάλαι ποτέ χρησιμότητα τους...
Και δυστυχώς κάποιοι φροντίζουν ώστε η φράση αυτή να έχει  ύπαρξη και στο μελισσοκομικό κλάδο καθώς η ανευθυνότητα ή μάλλον η πονηριά τους  τους ωθεί σε εγωιστικές τακτικές  κατοχύρωσης μελισσότοπων...
Σεπτέμβριος 2011 , τα έρημα <<σημάδια>> παραμένουν χωρίς ποτέ να έχουν εγκατασταθεί εκεί  μελίσσια!!!
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή για το πως ξεκίνησε και πως εξελίχθηκε η κατοχύρωση τοποθέτησης μελισσιών σε δημόσιο χώρο ...
Τις πρώτες δεκαετίες που εφαρμόσθηκε  μαζικά η νομαδική μελισσοκομία ('50-'60-'70) , οι νομάδες μελισσοκόμοι ήσαν ελάχιστοι και δεν υπήρχαν αντιδικίες για την τοποθέτηση μελισσιών στους μελισσότοπους , όμως η ολοένα και αυξανόμενη μεταφορά μελισσιών καθώς πλέον οι μελισσοκόμοι εγκατέλειψαν - στην πλειονότητα τους- την στατική μελισσοκομία , οδήγησαν σε προβλήματα και αντιδικίες ως προς τα σημεία τοποθέτησης μελισσιών...
Η προνοητικότητα εύρεσης σημείου αρκετά νωρίτερα και τοποθέτησης σε αυτό μερικών μελισσιών δεικτών  αφενός σηματοδοτούσαν την πορεία της ανθοφορίας ή μελιτοφορίας και αφετέρου  κατοχύρωναν  την περιοχή  στο μελισσοκόμο ιδιοκτήτη των μελισσιών ο οποίος θα έφερνε την κατάλληλη εποχή και άλλα μελίσσια του στα  όρια της <<σημαδεμένης>> περιοχής ...
Τα μελίσσια δείκτες ,λοιπόν έγιναν μελίσσια σημάδια και η παρουσία τους προ-καθορίζει την  περιοχή τοποθέτησης , μέχρι και σήμερα ...
Είναι πλέον ένας άγραφος νόμος τον οποίο εφαρμόζουν οι νομάδες μελισσοκόμοι... αλλά δυστυχώς ορισμένοι τον παραποιούν με ευτελή λογική τοποθετώντας άδειες κυψέλες (!) και βέβαια τις περισσότερες φορές δεν τοποθετούν μελίσσια στην περιοχή   ούτε οι ίδιοι ούτε κανείς άλλος!!! 


 Στις φωτογραφίες εικονίζονται δύο έρημα <<σημάδια>> , στην πραγματικότητα πρόκειται για άδειες παλιές κυψέλες οι οποίες εμποδίζουν την  τοποθέτηση άλλων κυψελών με τη λογική των σημαδιών όχι όμως και με το περιεχόμενο σημαδιών...
 σε αυτόν τον μελισσότοπο δεν τοποθετήθηκαν μελίσσια (τουλάχιστον για 4 χρόνια που παρακολουθώ την περιοχή) εξαιτίας των  αραχνών και της σκουριάς που βρίσκεται όχι μόνο στις παλιοκυψέλες αλλά πρωτίστως στο μυαλό του ιδιοκτήτη τους...
Πρέπει να γίνει αντιληπτό πως στην μελισσοκομία , δεν έχουν θέση τα έρημα σημάδια ...